Ecclesiasticus 26

1 Niewiasty dobrej błogosławiony mąż, bo liczba lat jego dwojaka. 2 Niewiasta mocna rozwesela męża swego i lata żywota jego w pokoju wypełni. 3 Dobry dział żona dobra, w dziale bojących się Boga będzie dana mężowi za uczynki dobre: 4 a bogatego i ubogiego serce dobre, na każdy czas twarz ich wesoła. 5 Trzech się rzeczy lękało serce moje, a czwartej bała się twarz moja: 6 Niesławy miejsckiej i wzruszenia pospólstwa, 7 potwarzy kłamliwej, co wszytko cięższe niżli śmierć; 8 boleść serdeczna i zła: niewiasta złego mniemania o mężu. 9 W niewieście nie wierzącej mężowi, bicz języka przed wszytkimi powiadający. 10 Jako jarzmo wołów, które się chwieje, tak i zła niewiasta: kto ją trzyma, jakoby trzymał niedźwiadka. 11 Niewiasta opiła gniew wielki, a zelżywość i szkaradość jej nie będzie zakryta. 12 Nieczystość niewiasty w podniosłych oczach i w powiekach jej będzie poznana. 13 Nad córką nie odwracającą się postaw straż, by upatrzywszy czasu nie użyła swej wolej. 14 Strzeż się wszelkiej niewstydliwości oczu jej, a nie dziwuj się, jeśli cię zaniedba. 15 Jako podróżny pragnący u zdroju otworzy usta i z każdej wody bliskiej będzie piła, i u każdego kołu usiędzie, i przedw każdej strzale otworzy sajdak, aż ustanie. 16 Wdzięczność żony pilnej ucieszy męża swego i wytuczy kości jego. 17 Wyćwiczenie jej jest dar Boży. 18 Żona roztropna a milcząca, nie masz frymarku na duszę wyćwiczoną. 19 Łaska nad łaskę żona święta i sromięźliwa, 20 i nie masz wagi, która by godna była dusze wstrzemięźliwej. 21 Jako słońce wschodzące światu, na wysokości Bożej, tak piękność dobrej żony ku ochędóstwu domu jej. 22 Świeca świecąca na lichtarzu świętym, a piękność twarzy w leciech statecznych. 23 Słupy złote na podstawkach śrebmych i nogi mocne na stopach statecznej niewiasty. 24 Fundamenty wieczne na skale mocnej, a przykazanie Boże w sercu niewiasty świętej. 25 We dwu rzeczach zafrasowało się serce moje, a w trzecim gniew mi przyszedł: 26 Mąż waleczny ustający od ubóstwa i mąż mądry wzgardzony, 27 a który od sprawiedliwości ustępuje do grzechu, Bóg na miecz go nagotował. 28 Dwie mi się rzeczy trudne a niebezpieczne widzą: trudno się kupiec wyzuć może z występku, a kaczmarz nie będzie usprawiedliwiony od grzechów ustnych.