Ecclesiasticus 27

1 Dla ubóstwa wiele ich zgrzeszyło, a kto się chce zbogadć, odwraca oko swe. 2 Jako w pośrzodku spojenia kamieni kół się wbija, tak i między przedawaniem i kupowaniem ściśnie się grzech. 3 Będzie start grzech pospołu z grzesznikiem. 4 Jeśli się nie będziesz w bojaźni Pańskiej ustawicznie trzymał, prędko będzie dom twój wywrócony. 5 Jako w przesiewaniu rzeszota zostanie proch, tak utrapienie człowiecze w myśli jego. 6 Naczynia garncarskiego piec doświadcza, a ludzie sprawiedliwe pokusa utrapienia. 7 Jako praca około drzewa pokazuje owoc jego, tak słowo rozmyślne — serce człowiecze. 8 Przed mową nie chwal męża, bo to jest ludzi doświadczenie. 9 Jeśli będziesz naśladował sprawiedliwości, dostąpisz jej a obleczesz ją jako długą szatę poczciwą i będziesz mieszkał z nią i będzie cię broniła na wieki, a w dzień uznania najdziesz umocnienie. 10 Ptacy zlatają się ku sobie podobnym, a prawda wród się do tych, którzy ją czynią. 11 Lew dybie na źwierzę zawsze, tak grzechy na czyniące nieprawości. 12 Człowiek święty w mądrości trwa jako słońce, bo głupi odmienia się jako księżyc. 13 W pośrzodku niemądrych zachowaj słowo czasowi, ale między bacznymi ustawicznie bywaj. 14 Powieść grzeszących przykra, a śmiech ich w rozkoszach grzechu. 15 Mowa często przysięgająca czyni, że włosy wstają na głowie, a nieuczciwość jego zatkanie uszu. 16 Krwie rozlanie w swarze pysznych, a przeklinanie ich ciężkie ku słuchaniu. 17 Kto odkrywa tajemnice przyjacielskie, trąd wiarę i nie najdzie przyjadela po myśli swej. 18 Miłuj bliźniego a złącz się z nim wiarą, 19 a jeśli odkryjesz tajemnice jego, nie dościgniesz go. 20 Jako bowiem człowiek, który trad przyjadela swego, tak i ten, który trad przyjaźń bliźniego swego. 21 A jako kto ptaka z ręki swej upuśd, takeś upuścił przyjadela swego a nie uchwydsz go; 22 nie śdgaj go, boć daleko jest, bowiem udekł jako sarna z sidła: bo zraniona jest dusza jego, 23 już go więcej nie będziesz mógł zwięzać. I złorzeczeństwa jest pojednanie, 24 ale objawiać tajemnice przyjadelskie jest rozpacz dusze nieszczęśliwej. 25 Kto okiem mruga, knuje złości, a żaden go nie odrzud. 26 Przed oczyma twymi osłodzi usta swoje i będzie się dziwował powieśdam twoim, ale na końcu wywród usta swoje, a w słowiech twych uczyni obrazę. 27 Wiele rzeczy mam w nienawiści, ale nie zrównałem z tym, i Pan będzie go nienawidzić. 28 Kto kamień rzuca ku górze, na głowę jego padnie, a raz zdradliwy zdrajcy rozszerzy ranę. 29 A kto dół kopa, weń wpadnie, a kto zakłada kamień bliźniemu, on się obrazi, a kto na drugiego sidło stawia, zginie w nim. 30 Kto czyni złą radę, obali się nań, a nie obaczy, skąd mu przychodzi. 31 Naigranie i urąganie pysznych, a pomsta jako lew czyhać będzie na niego. 32 Sidłem poginą, którzy się deszą z upadku sprawiedliwych, a boleść zniszczy je pierwej, niżli pomrą. Nasi winowajcy i nasze winy 33 Gniew zapalczywość oboje są obrzydłe, a człowiek grzeszny będzie je miał w sobie.