Ecclesiasticus 31

1 Czujność około bogactw wysuszy dało, a zbytnie myślenie około nich odejmie sen. 2 Myślenie o przejźrzeniu odwraca smysł, a ciężka choroba trzeźwią czyni duszę. 3 Pracował bogacz w zbieraniu majętności, a w odpoczynieniu swoim będzie napełnion dobrami swemi. 4 Pracował się ubogi w niedostatku żywności, a na koniec nędznym się zstaje. 5 Kto miłuje złoto, nie będzie bez winy, a kto szuka skazitelności, będzie jej napełnion. 6 Wiele ludzi dani są na upadek dla złota i dla piękności jego zstało się ich zatracenie. 7 Drzewo obrażenia jest złoto ofiarujących: biada tym, którzy za nim gonią, a każdy głupi zginie przez nie. 8 Szczęśliwy bogacz, który jest nalezion bez zmazy i który za złotem nie biegał ani ufał w pieniądzach i w skarbiech. 9 Któż jest taki, a będziem go chwalić, abowiem uczynił dziwy w żywocie swoim. 10 Kto jest w tym doświadczony, a jest doskonały, będzie miał chwałę wieczną, który mógł zgrzeszyć, a nie zgrzeszył, źle czynić, a nie czynił. 11 I przetoż utwierdzone są dobra jego w Panu, a jałmużny jego będzie wysławiało wszytko zgromadzenie świętych. 12 Usiadłeś za stołem wielkim, nie rozdziewiaj pierwszy nad nim gęby twojej. 13 Nie mów tak: Wiele jest, co na nim jest; 14 pamiętaj, że jest złe oko złośliwe. 15 Co gorszego stworzono jest nad oko? przeto na każde wejźrzenie swe płakać będzie: gdy patrzy, nie ściągaj ręld twej pierwszy, 16 abyś się nie sromał zelżony zazdrością. 17 Nie obciążaj się na uczcie. 18 Rzeczy bliźniego swego zrozumiej z samego siebie. 19 Pożywaj jako człowiek skromny tych rzeczy, które przed cię kładą, abyś wiele jedząc nie był mian w nienawiści. 20 Pierwej przestań dla dobrych obyczajów, a nie bądź zbytnim, abyś snadź nie obraził. 21 A jeśliś między wielą usiadł, nie ściągaj pierwej niż oni ręki twojej ani pierwej chciej pić. 22 Jako dosyć jest człowiekowi ćwiczonemu trocha wina, a śpiąc nie będziesz styskował od niego ani poczujesz boleści. 23 Czucie, kolera i gryzienie mężowi głupiemu, 24 a w miernym człowieku sen zdrowy; będzie spał aż do zarania, a dusza jego z nim się kochać będzie. 25 A jeśli będziesz przymuszon wiele jeść, wstań z pośrzodku, zwróć, a ulży-ć się i nie przyprawisz o niemoc ciała swego. 26 Słuchaj mię, synu, a nie gardź mną, a na ostatku najdziesz słowa moje. 27 Bądź rączy w każdej sprawie twojej, a nie przyjdzie na cię żadna choroba. 28 Chlebodawcę błogosławić będą wargi wielu, a świadectwo prawdy jego wierne. 29 Przedw skąpemu w chlebie będzie szemrało miasto, a świadectwo złości jego prawdziwe jest 30 Którzy radzi piją wino, nie pobudzaj, bo wino mnogich zatraciło. 31 Ogień doświadcza żelaza twardego: tak wino do upida pite serca pysznych pokaże. 32 Ludziom stoi za żywot wino w trzeźwości: jeśli je miernie pijesz, będziesz trzeźwy. 33 Cóż jest za żywot tego, którego umniejsza wino? 34 Cóż odejmuje żywot? Śmierć. 35 Wino dla uweselenia stworzone jest a nie dla pijaństwa z początku. 36 Radość dusze i serca wino miernie pite. 37 Zdrowie jest dusze i ciała mierne pide. 38 Wino zbytnie pite czyni zajątrzenie i gniew, i wiele upadków. 39 Gorzkość dusze wino zbytnie pite. 40 Śmiałość pijaństwa nieopatrznego obrażenie, umniejszająca sił i zadająca rany. 41 Nie strofuj bliźniego przy biesiedzie wina ani lekce go waż przy dobrej myśli jego. 42 Nie mów mu słów sromotnych, a nie nalegaj mu upominając się.