Ecclesiasticus 32

1 Przełożonym cię uczyniono, nie wynoś się: bądź między nimi jako jeden z nich. 2 Staraj się o nie, a tak siądź, a odprawiwszy wszytko staranie swe, siądź do stołu: 3 abyś się weselił dla nich i wziął wieniec, ozdobę łaski, i dostał uraczenia od towarzystwa. 4 Mów, starszy, bo-ć przystoi 5 pierwsze słowo, z wielkim baczeniem, a nie przeszkadzaj muzyce. 6 Gdzie nie masz słuchania, nie wylewaj mowy a nie wynoś się w mądrości twojej, gdy czas nie po temu. 7 Kamyczek karbunkulus w klejnocie złotym, a harmonia muzyków przy biesiedzie wina, 8 Jako w robocie złotej sygnet jest smaragdowy, tak melodia śpiewaków przy wdzięcznym a miernym winie. 9 Słuchaj milcząc, a dla uczciwości przybędzie-ć dobrej łaski. 10 Młodzieńcze, mów zaledwie w rzeczy twojej. 11 Jeśli cię dwakroć zopytają, niech będzie krótka odpowiedź twoja. 12 W wielu rzeczach bądź, jakobyś nie wiedział, a słuchaj milcząc, tudzież i pytając. 13 Między pany nie bądź śmiały, a gdzie są starzy, niewiele mów. 14 Przed gradem uprzedzi błyskanie, a przed sromięźliwością uprzedzi wdzięczność, a dla uczciwości przybędzie-ć dobrej łaski. 15 A w godzinę wstania nie baw się, ale piewszy bież do domu swego i tam się zabawiaj, i tam graj, 16 i czyń pomyślenia twoje, a nie w grzechach i w pysznych słowiech. 17 A z tego wszytkiego błogosław Pana, który cię stworzył i który cię napaja wszytkiego dobra swego. Bojaźń Pańska i rozsądek 18 Kto się boi Pana, przyjmie naukę jego, a którzy go szukają rano, najdą błogosławieństwo. 19 Kto szuka Zakonu, będzie im napełnion, a kto zdradliwie czyni, obrazi się oń. 20 Którzy się boją Pana, najdą sąd sprawiedliwy, a sprawiedliwości jako światłość zapalą. 21 Człowiek grzeszny będzie się chronił karania a wedle wolej swej najdzie przykłady. 22 Mąż porady nie zarzuci wyrozumienie, obcy i pyszny nie ulęknie się strachu. 23 I potym jako uczynił sam przez się bez porady, swymi też wynalazkami karan będzie. 24 Synu, nic nie czyń bez rady, a po uczynku nie będziesz żałował. 25 Drogą upaści nie chodź, a nie obrazisz się o kamienie, nie zwierzaj się pracowitej drodze, byś nie uczynił duszy twej obrazy, 26 od synów twoich miej się na pieczy. 27 W każdej sprawie twojej wiarą wierz duszy twojej, bo to jest zachowanie przykazań. 28 Kto wierzy Bogu, strzeże przykazania, a kto w nim ufa, nie będzie umniejszon.