Ecclesiasticus 33

Bojącego się Pana nie potkają złe, ale go Bóg w pokusie zachowa i wybawi od złego. Mądry nie ma w nienawiści przykazania i sprawiedliwości i nie rozbije się jako okręt w nawałności. Człowiek roztropny wierzy Zakonowi Bożemu, a Zakon mu wierny. Kto pytanie objaśnia, nagotuje słowo, a tak będąc proszony, będzie słuchan, i zachowa naukę, i dopiero odpowie. Wnętrzności głupiego jako koto u woza, a myślenie jego jako oś, która się obraca. Stadnik, tak i przyjaciel naśmiewca, pod każdym, który na nim siedzi, rża. Czemu dzień przewyższa dzień i światłość także światłość, i jeden rok drugi: od słońca? Rozdzielone są umiejętnością Pańską przez uczynione słońce i strzegące rozkazania odmienił czasy i święta ich a w nie święcili dni święte na godziny. Z tych wywyższył i wsławił Bóg a z nich włożył w liczbę dni. A wszyscy ludzie z ziemie a z prochu, skąd Jadam jest stworzony. W wielkości umiejętności Pan je rozdzielił a drogi ich odmienił. Z nich błogosławił i wywyższył, i z nich poświęcił i przywłaszczył sobie, i z nich przeklął i uniżył, i wywrócił dla ich odłączenia. Jako glina garnczarza w ręku jego, czynić z niej i lepić: wszytkie drogi jego są według wolej jego: tak człowiek w ręku tego, który go uczynił, i odda mu według zdania swego. W transkrypcji wydania „Biblia Jakuba Wujka”, z której pochodzi tu tekst, brakuje wersetów 33,15–33,26 (numeracja Wulgaty). Jarzmo i lec szyję twardą kierują, a niewolnika nachylają roboty ustawiczne. Słudze złośliwemu męki i pęta: pośli go na robotę, aby nie próżnował, bo wielkiej złości nauczyło próżnowanie. Postawiaj go na robocie, bo mu tak przystoi, a jeśliby nie słuchał, nachyl go pętami. A nie przewodź zbytnie nad wszelkim ciałem, wszakże bez rozsądku nie czyń nic ciężkiego. Jeśli masz sługę wiernego, niech ci będzie jako dusza twoja, jako brata tak go szanuj, boś go we krwi dusze dostał. Jeśli go obrazisz niewinnie, uciecze, a jeśli powstawszy odejdzie, kogóż byś miał szukać, I na której drodze go szukać, nie wiesz.

Cytowane w 7