Ecclesiasticus 34

1 Próżna nadzieja i kłamstwo mężowi głupiemu, i sny wynoszą nieroztropne. 2 Jako który chwyta cień i wiatr goni, tak i który wiarę daje snom kłamliwym. 3 To wedle tego widzenie snów, przed obliczem człowieczym podobieństwo człowiecze. 4 Od nieczystego co będzie oczyściono, a od kłamcę co prawdziwego będzie powiedziano? 5 Wieszczby obłędne i wróżki kłamliwe a sny złe czyniących marność są. 6 A jako rodząc pracującej serce twoje fantazje cierpi: chyba jeśliby od Nawyższego zesłane było nawiedzenie, nie przykładaj do nich serca twego, 7 bo wielu w błąd sny wprawiły i wypadli mający w nich nadzieję. 8 Bez kłamstwa będzie wykonano słowo Zakonu, a mądrość w uściech prawdziwego będzie wyrównana. 9 Kto nie jest kuszony, cóż wie? Mąż wielu rzeczy świadomy wiele myślić będzie, a kto się wiele nauczył, będzie wypowiadał mądrość. 10 Kto nie jest świadom, mało wie, a który w wielu bywał, rozmnaża złość. 11 Kto nie jest doświadczony, cóż umie? Kto wędrował, będzie obfitował w złości. 12 Wielem rzeczy obaczył błąkając się i rozmaite mów obyczaje. 13 Kilkakroć byłem w niebezpieczeństwie aż do śmierci, dla tych rzeczy wybawion jestem z łaski Bożej. 14 Duch bojących się Boga bywa szukan i za wejźrzeniem jego będzie błogosławion. 15 Bo nadzieja ich w ich zbawicielu, a oczy Boskie nad tymi, którzy go miłują. 16 Kto się Pana boi, nic się nie lęka ani się bać będzie, bo on jest nadzieja jego. 17 Kto się Pana boi, błogosławiona jest dusza jego. 18 Na kogóż patrzy i kto jest umocnienie jego? 19 Oczy Pańskie nad tymi, którzy się go boją: obrońca mocy, umocnienie siły, zasłona od upalenia i chłodnik w południe, 20 wyproszenie od obrażenia a ratunek upadku, wywyższający duszę i oświecający oczy, dający zdrowie i żywot, i błogosławienie. 21 Ofiara ofiarującego z rzeczy źle nabytych splugawiona jest, a nie są przyjemne pośmiewiska niesprawiedliwych. 22 Sam Pan tym, którzy go cierpliwie znoszą, w drodze prawdy i sprawiedliwości. 23 Dary niezbożnych nie podobają się Najwyższemu ani patrzy na ofiary ludzi niesprawiedliwych, ani będzie ubłagan mnóstwem ofiar ich za grzech). 24 Kto ofiaruje ofiarę z majętności ubogich, jako który rzeże syna ku ofierze przed oczyma ojca jego. 25 Chleb niedostatecznych żywot ubogich jest, kto go odejmuje, człowiek krwawy jest 26 Kto odejmuje chleb z potu, jako który zabija bliźniego swego. 27 Kto wylewa krew a kto zdradę czyni najemnikowi, bracia są. 28 Jeden budujący, a drugi psujący cóż w zysku mają, jedno prace? 29 Jeden modlący się, a drugi przeklinający: któregoż głosu Bóg wysłucha? 30 Który się omywa od umarłego a zaś się go dotyka: cóż pomaga omywanie jego? 31 Tak człowiek, który się pości za grzechy swoje, a znowu się ich dopuszcza, co sobie pomaga uniżając się, modlitwę jego kto wysłucha?