Ecclesiasticus 4

1 Synu, nie odejmuj jałmużny ubogiemu a oczu twoich nie odwracaj od ubogiego. 2 Nie wzgardzaj dusze łaknącej i nie drażni ubogiego w niedostatku jego. 3 Nie trap serca człowieka niedostatecznego a nie odwłaczaj datku uciśnionemu. 4 Nie odrzucaj prośby utrapionego a nie odwracaj oblicza twego od potrzebującego. 5 Nie odwracaj oczu twoich od ubogiego dla gniewu a nie dopuszczaj proszącym z tyłu cię przeklinać: 6 bo tego, który cię w gorzkości dusze przeklina, modlitwa wysłuchana będzie, a wysłucha go ten, który go stworzył. 7 Zgromadzeniu ubogich staw się łaskawym, a starszemu poniżaj duszę twoję, a przełożonemu nakłoń głowę swoję. 8 Nakłoń ubogiemu bez smutku ucha twego i oddaj dług twój a odpowiedz mu spokojnie w cichości. 9 Wybaw tego, który krzywdę cierpi z ręki pysznego, a nie kwaśno znoś na duszy twojej. 10 Na sądzie bądź miłosierny sierotom jako ociec, a matce ich miasto męża: 11 I będziesz ty jako syn Nawyższego posłuszny, i smiłuje się nad tobą więcej niżli matka. 12 Mądrość synom swym wdycha żywot i wspomaga tych, którzy jej szukają, i w przód pójdzie w drodze sprawiedliwości. 13 A kto ją miłuje, miłuje żywot, a którzy by czuli do niej, osięgną słodkość jej. 14 Którzy ją otrzymają, odziedziczą żywot, a gdzie wnidzie, Bóg będzie błogosławić. 15 Którzy jej służą, będą posłuszni Świętego, a tych, którzy ją miłują, Bóg miłuje. 16 Kto jej słucha, będzie sądził narody, a który na nię patrzy, bezpiecznie mieszkać będzie. 17 Jeśli jej uwierzy, odziedziczy ją i będą w potwierdzeniu potomkowie jego, 18 bo w doświadczaniu z nim chodzi a naprzód go obiera. 19 Strach i bojaźń, i doświadczenie nawiedzie nań i utrapi go utrapieniem nauki swej, aż go doświadczy w myślach jego i uwierzy duszy jego. 20 I umocni go, i drogę prostą przywiedzie do niego, i uweseli go, 21 odkryje mu tajemnice swoje, i skarbić będzie nad nim umiejętność i rozumienie sprawiedliwości. 22 Ale jeśli się obłądzi, opuści go i poda go w ręce nieprzyjaciela jego. 23 Synu, pilnuj czasu a strzeż się złego. 24 Nie wstydaj się mówić prawdy, za duszę twoję. 25 Bo jest wstyd przywodzący grzech, a jest wstyd przywodzący sławę i łaskę. 26 Nie miej względu na osobę przeciw osobie twojej ani na kłamstwo, przeciw duszy twojej. 27 Nie wstydź się bliźniego twego w upadku jego 28 ani zawściągaj słowa czasu zbawiennego, nie kryj mądrości twej w ozdobie swej. 29 Bo mądrość poznana bywa z języka, a smysł i umiejętność i nauka z mowy roztropnego, i stateczność z uczynków sprawiedliwych. 30 Nie sprzeciwiaj się słowu prawdziwemu żadnym obyczajem i sromaj się kłamstwa nieumiejętności twojej. 31 Nie wstydaj się spowiadać grzechów twoich a nie poddawaj się każdemu człowiekowi za grzech 32 Nie sprzeciwiaj się obliczu możnego a nie usiłuj przeciw bystrości rzeki. 33 Za sprawiedliwością bojuj za duszę twoję i bij się o prawdę aż do śmierci, a Bóg za cię zwalczy nieprzyjacioły twoje. 34 Nie bądź prędkim w języku twoim, a niepożytecznym i niedbałym w uczynkach twoich. 35 Nie bądź jako lew w domu twym wywracając domowniki twoje a obciążając poddane tobie. 36 Niech nie będzie ręka twoja wyciągniona ku braniu, a skurczona ku dawaniu.