Ecclesiasticus 40

1 Wielka zabawa jest stworzona wszystkim ludziom a jarzmo ciężkie na syny Adamowe, ode dnia wyszcia z żywota matki ich, aż do dnia pogrzebienia w matkę wszytkich. 2 Myśli ich i bojaźni serdeczne, wynalazki oczekawania a dzień skończenia: 3 Od siedzącego na stolicy chwalebnej aż do poniżonego na ziemi i w popiele; 4 od tego, który używa hiacyntu i nosi koronę, aż do tego, który się okrywa surowym płótnem. Zapalczywość, zawiść, rozruch, wątpliwość i bojaźń śmierci, gniew trwały i swar, 5 i czasu odpoczynienia na łożu nocny sen odmieniają wiadomość jego. 6 Mało co, jakoby nic, w odpoczynieniu, a potym we śnie jako w dzień straży. 7 Zatrwożon jest w widzeniu serca swego, jako który wybiegał się w dzień bitwy. Czasu wybawienia swego powstał i dziwując się, że strachu żadnego nie masz, 8 ze wszelkim ciałem od człowieka aż do bydlęcia, a nad grzesznikami siedmkroć. 9 Nadto śmierć, krew, zwada i miecz, gwałty, głód, skruszenie i plagi; 10 wszystko to na niesprawiedliwe stworzono i dla nich zstał się potop. 11 Wszystko, co jest z ziemie, w ziemię się obróci, a wszytkie wody do morza się wrócą. 12 Wszelkie podarowanie i niesprawiedliwość będzie wygładzona, a wiara na wieki trwać będzie. 13 Majętności niesprawiedliwych jako rzeka wyschną a jako wielki grom we dżdżu zagrzmią. 14 Gdy ręce swe otwiera, weselić się będzie: takżeć przestępnicy do szczętu uschną. 15 Wnukowie niezbożnyćhnie rozmnożą gałęzi i korzenie nieczyste na wierzchu skały trzeszczą. 16 Nad każdą wodą zieloność i nad brzegiem rzeki przed wszelką trawą wyrwana będzie. 17 Łaska jako raj w błogosławieństwach a miłosierdzie trwa na wieki. 18 Żywot robotnika przestawającego na swym osłodnieje, a w nim skarb najdziesz. 19 Synowie i budowanie miasta potwierdzi sławę, a nad to niewiasta niepokalana będzie przełożona. 20 Wino i muzyka rozweselają serce, a nad oboje miłość mądrości. 21 Piszczałki i arfa wdzięczną melodią czynią, a nad oboje język wdzięczny. 22 Przyjemności i piękności będzie żądało oko twoje, a nad to zielonego siewu. 23 Przyjaciel i towarzysz czasu swego się schodzący, a nad obudwu niewiasta z mężem. 24 Bracia na poratowanie czasu utrapienia, a nad nie miłosierdzie wybawi. 25 Złoto i śrebro jest stanowienie nóg, a nad oboje podoba się rada. 26 Bogactwa i siły wywyższają serce, a nad nie bojażń Pańska. 27 W bojaźni Pańskiej nie masz niedostatku i nie potrzeba w mej szukać wspomożenia. 28 Bojażń Pańska jako Raj błogosławieństwa i nad wszytkę chwałę ozdobiono ją. 29 Synu, czasu żywota twego nie żebrzy, bo lepiej jest umrzeć niżli żebrać. 30 Człowiek, który na cudzy stół patrza, nie jest żywot jego w obmyślaniu żywności, bo karmi duszę swoję pokarmy cudzemi, 31 ale mąż uczony i ćwiczony strzec się będzie. 32 W uściech nieopatrznego osłodnieje żebranina, ale w brzuchu jego ogień gorać będzie.