Ecclesiasticus 42

1 Nie powtarzaj mowy, którąś słyszał w objawieniu mowy tajemnej, a prawdziwie będziesz bez zawstydzenia i znajdziesz łaskę przed oczyma wszech ludzi: tego wszytkiego nie wstydaj się ani miej względu na osobę, abyś miał zgrzeszyć: 2 Z Zakonu Nawyższego i Testamentu, i sądu, żebyś miał usprawiedliwić niezbożnego; 3 nie wstydaj się słowa towarzyszów i podróżnych ludzi, działu dziedzictwa między powinowatymi; 4 pomierzania wagi i gwichtów, nabycia wiela i trochy; 5 popsowania przedawania i kupców, częstego karania synów i czeladnikowi złemu bok skrwawić. 6 Na złą niewiastę dobra jest pieczęć. 7 Gdzie jest wiele rąk, zamykaj, i cokolwiek wydasz, policz i zważ, a co wydasz i weźmiesz, wszystko napisz. 8 Karania człeka niemądrego i głupiego, i starców, których młodzi sądzą: i będziesz we wszytkim wyćwiczony, i przyjemny przed oczyma wszytkich żywiących. 9 Córka jest tajemna czujność ojcowska, a staranie o niej spać mu nie dopuszcza: by snadż lat w młodości swej nie przeszła, a z mężem mieszkając obrzydłą się nie zstała; 10 by kiedy w panieństwie swym zmazana nie była a w domu ojcowskim brzemienną nie została; by snadź z mężem mieszkając nie wystąpiła abo więc niepłodną nie została. 11 Nad córką niesromiężliwą postanów pilną straż, aby kiedy nie uczyniła, żebyś przyszedł w pośmiewisko nieprzyjaciołom dla obmówiska w mieście i zarzucania pospólstwa i aby cię nie zawstydziła w gromadzie ludu. 12 Nie zapatrząj się na piękność żadnego człowieka a nie zasiadaj między niewiastami. 13 Bo z szat mól pochodzi, a z niewiasty złość mężowa. 14 Lepsza bowiem jest złość męska niż niewiasta dobrze czyniąca i niewiasta zawstydzająca na zelżywości. 15 Będę tedy przypominał sprawy Pańskie, a com widział, opowiem: przez mowy Pańskie dzieła jego. 16 Słońce oświecające na wszytko patrzy, a chwały Pańskiej pełne jest dzieło jego. 17 Izali Pan nie kazał świętym swoim opowiadać wszytkie cuda jego, które wszechmocny Pan ugruntował, aby były umocnione w chwale jego? 18 Głębokości i serca człowieczego doszedł i chytre rady ich wyrozumiał. 19 Abowiem Pan umie wszytkę umiejętność i wejżrzał na znak wieku, oznajmując rzeczy, które przeszły i które przyść mają, szlaki tajemnic odkrywając. 20 Nie jest mu tajna żadna myśl i żadna powieść nie jest przed nim skryta. 21 Wielmożne sprawy mądrości swej przyozdobił ten, który jest przed wieki i aż na wieki, 22 ani mu się nic nie przyczyniło, ani mu ubywa, ani potrzebuje rady żadnego. 23 Jako są pożądane wszytkie sprawy jego i jako iskierką są te, które się widzieć godzi. 24 Wszytkie te rzeczy żywią i trwają na wieki, i wszytkie są mu posłuszne w każdej potrzebie. 25 Wszytko dwoiste, jedno przedw jednemu, a nie uczynił nic niedostatecznego. 26 Każdej rzeczy dobroć utwierdził, a któż się nasyci przypatrując się chwale jego?