Ecclesiasticus 44

Wysławiajmy męże chwalebne i ojce nasze w rodzaju swoim. Wielką chwałę uczynił Pan wielmożnością swą od wieku. Panujące we władzach swych ludzie wielkiej mocy i mądrością swą obdarzeni, pokazujący w pismach prorockich zacność prorocką i rozkazujący ludowi czasu swego i mocą roztropności ludziom naświętsze słowa. Umiejętnością swą wynajdowali śpiewania muzyckie i wiersze Pisma wykładali; ludzie bogaci w mocy, starający się o poczciwość, doma spokojnie mieszkający. Ci wszyscy w rodzajach narodu swego sławę otrzymali a za dni swoich byli w pochwaleniu. Którzy się z nich narodzili, zostawili imię, aby opowiadano chwały ich. A są, których nie masz pamiątki; zginęli jako ci, których nie było; i narodzili się, jakoby się nie rodzili, i synowie ich z nimi. Ale oni są ludzie miłosierdzia, których pobożności nie ustały. Z nasieniem ich trwają dobra, dziedzictwo święte wnukowie ich a w testamencie trwało nasienie ich. I synowie ich dla nich trwają aż na wieki, nasienie ich i sława ich nie będzie opuszczona. Ciała ich są w pokoju pogrzebione, a sława ich żywię na pokolenie i pokolenie. Mądrość ich niech powiadają narodowie, a chwałę ich niech opowiada kościół. Henoch podobał się Bogu i przeniesion jest do raju, aby dał pokutę narodom. Noe nalezion jest doskonałym, sprawiedliwym, a czasu rozgniewania stał się pojednaniem. A przetoż zostawion jest ostatek ziemi, kiedy przyszedł potop. Przymierze wieczne stało się z nim, żeby nie mogło być zgładzone potopem wszelkie ciało. Abraham wielki ociec mnóstwa narodów i nie jest mu nalezion podobien w sławie: który zachował Zakon Nawyższego, a był z nim w przymierzu. Na ciele jego przymierze stanowił, nalezion był wiernym w pokuszeniu. Przetoż pod przysięgą dał mu chwałę w narodzie jego, że miał się rozmnożyć jako kupa ziemie a iż jako gwiazdy miał wywyższyć nasienie jego, a dać im dziedzictwo od morza do morza i od Rzeki aż do krajów ziemie. Także i z Izaakiem uczynił dla Abrahama, ojca jego. Błogosławieństwo wszytkich narodów dał mu Pan i przymierze potwierdził na głowie Jakubowej. Poznał go w błogosławieństwach swoich i dał mu dziedzictwo, i rozdzielił jego część na dwojenaście pokolenia. I zachował mu ludzie miłosierne, którzy naleźli łaskę w oczach wszelkiego dała

Cytowane w 3