Ecclesiasticus 45

1 Miły Bogu i ludziom Mojżesz, którego pamiątka jest w błogosławieństwie. 2 Podobnym go uczynił świętym w chwale i uczynił go wielkim przez strach nieprzyjaciół, i na jego słowa dziwy uśmierzył. 3 Uczynił go zacnym przed oczyma królów i dał mu rozkazanie przed ludem swoim, i ukazał mu chwałę swoję. 4 Uczynił go świętym w wierze i w cichości jego, i wybrał go ze wszelkiego ciała. 5 Abowiem słuchał go i głosu jego, i wwiódł go w obłok, 6 i podał mu oblicznie przykazania i Zakon żywota i umiejętności, aby nauczył Jakuba Przymierza jego a Izraela Prawa jego. 7 Wywyższył Aarona, brata jego, i jemu podobnego z pokolenia Lewi. 8 Uczynił z nim Przymierze Wieczne i poruczył mu urząd kapłański między ludem, i ubłogosławił go w chwale. 9 I opasał go pasem chwały, i przyoblókł go szatą chwały, i ukoronował go w naczyniach mocy. 10 Szatę długą i ubranie, i naramiennik nań włożył, i obtoczył go wkoło dzwonkami złotemi, gęstemi, 11 aby dawały dźwięk w chodzeniu jego, aby brząkanie ich słychane było w kościele na pamiątkę synom narodu jego. 12 Świętą szatę zlotem i hiacyntem, i szarłatem robotę haftowaną, męża mądrego, sądem i prawdą ozdobionego; 13 kręconego karmazynu robotę rzemieślniczą, kamieńmi drogimi, rzezanemi w oprawie złotej i robotą sznicarską rytemi, na pamiątkę według liczby pokolenia Izraelskiego. 14 Korona złota na czapce jego wyryta znamieniem świątości i chwałą poczciwości: dzieło siły i pożądania oczu ochędożne. 15 Tak piękne przed nim nie były takie rzeczy aż do początku. 16 Żaden obcy nie obłóczył się w nie, ale tylko sami synowie jego i wnukowie jego, przez wszytek czas. 17 Ofiary jego były palone ogniem na każdy dzień. 18 Napełnił Mojżesz ręce jego i pomazał go olejkiem świętym. 19 Stało mu się na Przymierze Wieczne i nasieniu jego jako dni wieczne, aby sprawowali urząd kapłański i mieli urząd chwalenia, i błogosławili ludowi w imię jego. 20 Tego obrał ze wszech żyjących, aby ofiarował ofiary Bogu, kadzenie i dobrą wonność na pamiątkę ku ubłaganiu za lud swój. 21 I dał mu moc w przykazaniu swoim w stanowieniu sądów, aby nauczał świadectw Jakuba i dawał światłość w Zakonie jego Izraelowi. 22 Iż przeciwko niemu powstali obcy a przez zazdrość ogarnęli go ludzie na puszczy, którzy stali przy Datan i Abiron i zbuntowanie Korego z gniewem. 23 Ujźrzał Pan Bóg, a nie podobało mu się i w popędliwości gniewu są potraceni. 24 Uczynił im dziwy i potracił je płomieniem ognistym. 25 A Aaronowi przydał chwały i dał mu dziedzictwo, pierwiastki zboża z ziemie oddzielił mu. 26 Przygotował im naprzód chleba na nasycenie, bo i ofiar Pańskich pożywać będą, które mu dał i nasieniu jego. 27 Ale na ziemi ludzi nie będzie dziedziczył i działu nie ma w narodzie: abowiem on jest działem jego i dziedzictwem. 28 Finees, syn Eleazarów, jest trzeci w chwale naszladujący go w bojażni Pańskiej, 29 aby się zastawił w sromocie ludu. Dla dobroci i ochoty dusze swojej, podobał się Bogu za Izraelem. 30 Przetoż stanowił z nim przymierze pokoju, aby był przełożonym nad świętymi i nad ludem jego, aby przy nim i nasieniu jego została godność kapłańska na wieki. 31 I przymierze z Dawidem królem, synem Jesse, z pokolenia Juda, dziedzictwo jemu i potomstwu jego: aby dawał mądrość w serce nasze a żeby lud jego był sprawiedliwie sądzon, aby dobra ich nie były wygładzone a chwałę ich na lud ich wieczną uczynił.