Ecclesiasticus 6

1 Nie stawaj się bliźniemu z przyjadela nieprzyjadelem, złą sławę bowiem i sromotę zły człowiek odziedziczy i wszelki grzesznik zazdrościwy i dwoistego języka. 2 Nie wynoś się w myśli dusze twojej jako byk, aby snadź nie była zrażona moc twoja przez głupstwo 3 a nie pożarła liścia twego i potraciła owocu twego, a zostałbyś jako drzewo suche na puszczy. 4 Dusza bowiem złościwa zatraci tego, kto ją ma, i podaje go podechą nieprzyjaciołom, i przywiedzie w dział niezbożników. 5 Wdzięczne słowo rozmnaża przyjacioły i ubłaga nieprzyjadele a język wymowny w dobrym człowiecze obfituje. 6 Miej wiele życzliwych, a od porady miej jednego z tysiąca. 7 Jeśli nabywasz przyjaciela, przez doświadczenie go nabywaj, a niełacno mu wierz. 8 Bo jest przyjadel według czasu swego, a nie wytrwa w dzień utrapienia. 9 I jest przyjadel, który się obraca do nieprzyjaźni, i jest przyjadel, który nienawiść i swar, i hańbę objawi. 10 A jest przyjadel, towarzysz stołu, i nie zetrwa czasu potrzeby. 11 Przyjadel jeśli wytrwa statecznie, będzie tobie jako rówiennik, a między domowniki twemi bezpiecznie sobie poczynać będzie. 12 Jeśli się uniży przeciw tobie a skryje się przed tobą, jednomyślną będziesz miał przyjaźń dobrą. 13 Odłącz się od nieprzyjaciół twoich, a bądź ostrożny z przyjacioły twemi. 14 Wierny przyjaciel jest mocna obrona, a kto go nalazł, skarb nalazł. 15 Wiernemu przyjacielowi nie masz porównania i nie masz godnej wagi złota i śrebra przeciw dobroci wiary jego. 16 Przyjaciel wierny lekarstwo żywota i nieśmiertelności, a którzy się boją Pana, najdą go. 17 Kto się Boga boi, równie będzie miał przyjacielstwo dobre, bo jakim on jest, takim będzie i przyjadel jego. 18 Synu, od młodości twojej przyjmuj naukę, a najdziesz mądrość aż do szedziwości. 19 Jako ten, który orze i sieje, przychodź do niej a czekaj dobrych jej owoców. 20 Niewiele się bowiem spracujesz robiąc około niej, a rychło będziesz używał pożytków jej. 21 Jako przykra zbytnie jest mądrość nieumiejętnym ludziom i nie wytrwa w niej głupi. 22 Jako moc kamienia będzie w nich doświadczenie, a bez omieszkania odrzucą ją. 23 Mądrość bowiem nauki jest wedle imienia swego i nie jest wielom znajoma, a którym jest znajoma, trwa aż do widzenia Bożego. 24 Słuchaj, synu, a przyjmi radę rozumu, a nie odrzucaj rady mojej. 25 Podaj nogę twoję w pęta jej i szyję twoję do łańcucha jej; 26 podłóż ramię twoje a noś ją, a niech ci się nie przykrzą związki jej. 27 Ze wszytkiego umysłu twego przychodź do niej, a ze wszytkiej mocy twej strzeż dróg jej. 28 Szukaj jej, a oznajmi się tobie, a dostawszy, nie opuszczaj jej: 29 bo na ostatek najdziesz w niej odpoczynienie a obród-ć się w kochanie 30 i będą tobie pęta jej obroną mocną i stałym fundamentem, a łańcuchy jej szatą chwały, 31 bo ubiór żywota jest w niej, a związki jej zawieszenie zbawienne. 32 W szatę chwały obleczesz ją a koronę radości włożysz na się. 33 Synu, będzieszli mię słuchał, nauczysz się, a jeśli przyłożysz myśli twej, mądrym będziesz. 34 Jeśli nakłonisz ucha twego, pojmiesz naukę, a jeślić miło będzie słuchać, mądrym zostaniesz. 35 Stawaj w gromadzie starców roztropnych a przyłączaj się z serca mądrości ich: abyś wszelką powieść Boską słyszeć mógł a przypowieści chwały godne abyć tajne nie były. 36 A ujźrzyszli mądrego, porań się do niego a noga twoja niechaj trze progi drzwi jego. 37 Myśl twoję miej w przykazaniu Bożym i w mandadech jego nabardziej bądź ustawiczny: a on tobie da serce i pożądanie mądrości będzie dano tobie.