Księgi Exodus 13
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
Wyzwolenie z Egiptu Pan pamiętać uroczystym tego dnia obchodem i poświącaniem pierworodnych, rozkazał: A Izrael idąc po puszczy miał wodzem słup ognisty i obłoczny.
1 I mówił Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 Poświęć mi każde pierworodne, otwarzające żywot między syny Izraelowymi, tak z ludzi jako i z bydląt; wszystko bowiem jest moje. 3 I rzekł Mojżesz do ludu: Pamiętajcież na ten dzień, któregoście wyszli z Egiptu i z domu niewolstwa; bo mocną ręką wywiódł was Pan z miejsca tego, abyście nie jedli kwaszonego chleba. 4 Dzisiaj wychodzicie, miesiąca nowych zbóż. 5 A gdy cię wprowadzi Pan do ziemi Chananejczyka, i Hetejczyka, i i Amorrejczyka, i Hewejczyka, i Jebuzejczyka, którą przysiągł ojcom twoim, żebyć ją dał, ziemię płynącą mlekiem i miodem: będziesz obchodzić ten obyczaj obrzędów miesiąca tego. 6 Siedm dni jeść będziesz przaśniki: a w dzień siódmy będzie święto Panu. 7 Przaśniki jeść będziecie przez siedm dni, nie ukaże się u ciebie nic kwaszonego, ani we wszystkich granicach twoich. 8 I będziesz powiadał synowi twemu dnia onego, mówiąc: To jest, co mi uczynił Pan, kiedym wyszedł z Egiptu. 9 I będzie jako znak na ręce twojéj, i jako pamiątka przed oczyma twemi: i aby zakon Pański był zawsze w uściech twoich; bo ręką mocną wyprowadził cię Pan z Egiptu. 10 Strzedz będziesz takowéj ustawy czasu naznaczonego ode dni do dni. 11 A gdy cię wprowadzi Pan do ziemie Chananejczyka, jako przysiągł tobie i ojcom twoim, i da ją tobie: 12 Odłączysz każde, które otwiera żywot, Panu, i co pierworodnego jest w bydłach twoich, co jedno będzie samczéj płci, to poświęcisz Panu. 13 Pierworodne osłowe odmienisz owcą: a jeźli nie odkupisz, zabijesz. A każde pierworodne człowiecze z synów twoich, zapłatą odkupisz. 14 A gdy cię zapyta syn twój jutro, mówiąc: Cóż to jest? odpowiesz mu: Mocną ręką wywiódł nas Pan z ziemie Egipskiéj, z domu niewoli. 15 Bo gdy był zatwardzon Pharao, a nie chciał nas puścić, zabił Pan wszelkie pierworodne w ziemi Egipskiéj: od pierworodnego człowieczego, aż do pierworodnego bydlęcego: przetóż ofiaruję Panu wszelkie, co otwiera żywot samczéj płci, a wszystkie pierworodne z synów moich odkupuję. 16 Będzie tedy jako znak na ręce twojéj, i jako co zawieszonego, dla wspomnienia, między oczyma twemi: że mocną ręką wywiódł nas Pan z Egiptu. 17 Gdy tedy Pharao wypuścił lud, nie wiódł ich Bóg drogą ziemie Philistyńskiéj, która bliska jest, myśląc: by snadź nie żałował, gdyby ujrzał, ano przeciw jemu walki powstają, i nie wrócił się do Egiptu. 18 Ale obwodził drogą pustyni, która jest nad morzem czerwonem: a wyszli zbrojno synowie Izraelowi z ziemie Egipskiéj. 19 Wziął téż Mojżesz kości Józephowe z sobą, przeto że był poprzysiągł syny Izraelowe, mówiąc: Nawiedzi was Bóg: wynieście ztąd kości moje z sobą. 20 I wyciągnąwszy z Sokoth, położyli się obozem w Etham na ostatnich granicach pustyni. 21 A Pan szedł przed nimi na okazanie drogi, we dnie w słupie obłoku, a w nocy w słupie ognistym: żeby był wodzem na drodze obojego czasu. 22 Nigdy nie odchodził słup obłoku we dnie, a słup ognisty w nocy przed ludem.
Cytowane w 22
- Ten rozdział Summa (EN)(I-II 102.6
III 37.3) - w. 1 Redemptoris Mater(§25)
- w. 2 CCC(¶529)Summa (EN)(III 37.3)
- w. 3 CCC(¶1363)
- w. 8 Kompendium nauki społecznej Kościoła(210)
- w. 9 Summa (EN)(I-II 102.2
II-II 86.4) - w. 11 Marialis Cultus(§20)
- w. 12 CCC(¶529)Marialis Cultus(§20)
- w. 13 CCC(¶529)Marialis Cultus(§20)
- w. 14 Kompendium nauki społecznej Kościoła(210)Amoris Laetitia(§16)Marialis Cultus(§20)
- w. 15 Kompendium nauki społecznej Kościoła(210)Marialis Cultus(§20)
- w. 16 Marialis Cultus(§20)
- w. 21 Veritatis Splendor(§19)
- w. 22 CCC(¶659)