Księgi pierwsze Paralipomenon 23

Dawid stary naznaczywszy królem Salomona, policzonym Lewitom urzędy rozdaje: Mojżeszowi synowie Lewitom przyliczeni.

Dawid tedy stary i pełen dni, postanowił królem Salomona, syna swego, nad Izraelem. I zgromadził wszystkie książęta Izraelskie i kapłany i Lewity. I policzono Lewity od trzydzieści lat i wyżéj: i nalazło się ich trzydzieści i ośm tysięcy mężów. Z tych wybrano i rozłożono na posługę domu Pańskiego dwadzieścia i cztery tysiące: a przełożonych i sędziów sześć tysięcy. A odźwiernych cztery tysiące, i także wiele muzyków, grających Panu na instrumenciech, które był nasprawiał ku graniu. I rozdzielił je Dawid na odmiany synów Lewi, to jest, Gerson i Kaath i Merary. Synowie Gerson: Leedan i Semei. Synowie Leedan: przedniejszy Jahiel, i Zethan i Joel, trzéj. Synowie Semei: Salomith i Hosyel i Aran, trzéj: ci przedniejsi familii Leedan. A synowie Semejowi: Leheth, Zyza, Jaus, Barya: ci synowie Semei czteréj. I był Leheth pierwszy, Zyza wtóry: lecz Jaus i Barya nie mieli wiele synów, i przetóż w jednéj familii i w jednym domu byli policzeni. Synowie Kaath: Amram i Isaar, Hebron i Ozyel, czteréj. Synowie Amram: Aaron i Mojżesz. I odłączony jest Aaron, aby służył w świętem świętych, sam i synowie jego na wieki, a żeby palił kadzenie Panu, według obyczaju swego, a błogosławił imieniowi jego na wieki. Mojżesza téż, męża Bożego, synowie policzeni są w pokoleniu Lewi. Synowie Mojżeszowi: Gerson, i Eliezer. Synowie Gerson: Subuel pierwszy. A synowie Eliezerowi byli: Rohobia pierwszy: i nie miał Eliezer innych synów; ale synowie Rohobia rozmnożyli się wielce. Synowie Isaar: Salomith pierwszy. Synowie Hebron: Jeryaw pierwszy, Amaryasz wtóry, Jahazyel trzeci, Jekmaam czwarty. Synowie Ozyel: Micha pierwszy, Jesya wtóry. Synowie Merary: Moholi i Musy. Synowie Moholi: Eleazar i Cys. A umarł Eleazar i nie miał synów, ale córki: i pojęli je synowie Cys, bracia ich. Synowie Musy: Moholi i Eder i Jerymoth, trzéj. Ci synowie Lewi w rodach i domiech swych, książęta na przemiany, i liczby głów każdego z osobna, którzy odprawowali roboty służby domu Pańskiego, ode dwudziestu lat i wyżéj. Mówił bowiem Dawid: Dał Pan Bóg odpoczynienie Izraelowi, ludu swemu, i mieszkanie w Jeruzalem aż na wieki. A nie będzie urząd Lewitów, żeby więcéj nosili przybytek i wszystko naczynie jego ku posługowaniu. Według rozkazania téż Dawidowego pośledniego będzie brana liczba synów Lewi ode dwudziestu lat i wyżéj. I będą pod ręką synów Aaronowych na posługę domu Pańskiego, w sieniach i w gmachach i na miejscu oczyszczania i w świątnicy i we wszystkich robotach służby kościoła Pańskiego. A kapłani nad chlebem pokładnym i nad obiatą z białéj mąki, i około kreplów przaśnych i około panewek i około pieczenia, i nad wszelką wagą i miarą. A Lewitowie żeby stali rano ku wyznawaniu i śpiewaniu Panu, także téż ku wieczorowi. Tak przy ofiarowaniu całopalenia Pańskiego, jako i w Soboty i nowie księżyców i w insze uroczyste święta, według liczby i Ceremonii każdéj rzeczy ustawicznie przed Panem. A żeby strzegli zachowania przybytku przymierza i obyczaju świątnice i zachowania synów Aaronowych, braci swéj, aby służyli w domu Pańskim.

Cytowane w 2

  • Ten rozdział Musicae Sacrae(§7)
  • w. 5 Musicae Sacrae(§3)