Szukaj w Albo wpisz

EscZamknij ↑↓Nawigacja

List wtóry do Korynthów 8

Przykładem Macedonów upomina Korynty ku składaniu jałmużny wszystkim, a osobliwie sługom Bożym, tym zwłaszcza, którzy w Ewangelii pracują.

A oznajmujemy wam, bracia! łaskę Bożą, która jest dana w kościelech Macedońskich. Iż w wielkiem doświadczeniu utrapienia obfitość wesela ich była, i ubóstwo ich obfitowało w bogactwo prostoty ich. Iż wedle możności, daję im świadectwo, i nad możność dobrowolnymi byli. Z wielkiem napominaniem prosząc nas o łaskę i społeczność posługowania, które dzieje się przeciw świętym. A nie jakośmy się spodziewali, ale sami siebie oddali, najprzód Panu, potem nam przez wolą Bożą, Tak iżeśmy prosili Tytusa, aby jako począł, tak i dokonał u was téż łaski téj. Ale jako we wszystkiem obfitujecie w wierze i w mowie i w umiejętności i wszelakiéj pilności, nadto i w miłości waszéj przeciwko nam, abyście i w téj łasce obfitowali. Nie mówię jako rozkazując, ale przez staranie innych, i waszéj miłości przyrodzenia dobrego doświadczając. Albowiem znacie łaskę Pana naszego Jezusa Chrystusa, że dla was stał się ubogim, będąc bogatym, abyście ubóstwem jego wy bogatymi byli. A w tem radę dawam; albowiem to wam jest pożyteczno, którzy nie tylko czynić, ale i chciecieście poczęli od roku przeszłego. A teraz i uczynkiem wykonajcie; aby jako jest ochotna chęć woli, tak była i wykonania z tego, co macie. Albowiem jeźli jest ochotna wola, wedle tego, co ma, jest przyjemna, nie wedle tego, czego nie ma. Bo nie iżeby inszym miało być ulżenie, a wam uciśnienie; ale wedle porównania. Na ten czas wasza obfitość niech dołoży ich niedostatku, aby téż ich obfitość była dołożeniem waszego niedostatku, aby było porównanie, Jako jest napisano: Który wiele, nie miał nazbyt: a kto mało, nie miał mniéj. A dzięka Bogu, który dał tóż staranie o was do serca Tytusowego, Iż napominanie przyjął; ale pilniejszym będąc, z swéj chęci udał się do was. Posłaliśmy téż z nim brata, którego chwała jest w Ewangelii po wszystkich kościołach: A nie tylko, ale téż postanowion jest od kościołów za towarzysza pielgrzymowania naszego, ku tej łasce, która bywa szafowana od nas ku chwale Pańskiéj, i chętliwéj woli naszéj, Strzegąc się tego, aby nas kto nie naganił w téj obfitości, która się przez nas sprawuje. Albowiem przemyśliwamy dobra nie tylko przed Bogiem, ale téż przed ludźmi. A posłaliśmy z nimi i brata naszego, któregośmy wielekroć w wielu rzeczach doświadczyli, że jest pilny, a teraz daleko pilniejszy, dla wielkiej ufności przeciwko wam. Chociaż dla Tytusa, który jest moim towarzyszem i pomocnikiem u was, chociaż bracia nasi, Apostołowie kościołów, chwała Chrystusowa. Okazanie tedy, które jest miłości waszéj i przechwalania naszego z was, okażcie przeciw nim przed oblicznością kościołów.

Cytowane w 70