Księgi wtóre Machabejskie 2

1 A najduje się to w piśmiech Jeremiasza proroka, że rozkazał wziąć ogień tym, którzy się przeprowadzali, jako jest oznajmiono i jako rozkazał przeprowadzonym. 2 I dał im Zakon, aby nie zapominali przykazania Pańskiego a iżby nie wykroczyli umysłem widząc bałwany złote i śrebrne, i ochędóstwa ich. 3 I inne takowe rzeczy mówiąc, napominał, aby Zakonu nie spuszczali z umysłu swego. 4 A było w onym piśmie, jako przybytek i skrzynię rozkazał prorok za wyrokiem Boskim do niego uczynionym za sobą nieść, aż wyszedł na górę, na którą wstąpił Mojżesz i widział dziedzictwo Boże. 5 I wszedszy tam Jeremiasz nalazł miejsce jaskiniej: i przybytek, i skrzynię, i ołtarz kadzenia wniósł tam i zawalił drzwi. 6 I przystąpili niektórzy pospołu, którzy szli za nim, aby sobie miejsce naznaczyli, i znaleźć nie mogli. 7 A skoro się dowiedział Jeremiasz, winując je, rzekł: Iż miejsce nie będzie wiadome, aż zbierze Bóg zgromadzenie ludu a smiłuje się. 8 A na ten czas Pan te rzeczy ukaże i okaże się majestat Pański, i obłok będzie, jako się i Mojżeszowi pokazał i jako, gdy Salomon prosił, aby miejsce wielkiemu Bogu było poświęcone, pokazował te rzeczy. 9 Bo się wielmożnie z mądrością obchodził a jako mądrość mający ofiarował ofiarę poświęcenia i dokonało nia kościoła. 10 Jako i Mojżesz modlił się do Pana, a ogień zstąpił z nieba i całopalenie strawił, tak i Salomon modlił się i zstąpił ogień z nieba, i zstrawił całopalenia. 11 I powiedział Mojżesz: Dlatego że nie było zjedziono, co było za grzech, spalone jest 12 Także i Salomon przez ośm dni obchodził poświącanie. 13 Wpisano też rzeczy w księgi i pisma Nehemiasza i jako sprawiwszy bibliotekę zniósł do niej z krain Księgi i Proroków, i Dawida, i Listy Królewskie, i o podarkach. 14 Także i Juda te rzeczy, które były poginęły dla wojny, która na nas była przypadła, zebrał wszytkie i są u nas. 15 Jeśli tedy tych rzeczy potrzebujecie, poślijcie te, którzy by je wam odnieśli. 16 A tak mając czynić Oczyścienie, pisaliśmy do was: przetoż dobrze uczynicie, jeśli te dni obchodzić będziecie. 17 A Bóg, który wybawił lud swój i przywrócił wszytkim dziedzictwo i królestwo, i kapłaństwo, i świętynią, 18 jako obiecał w Zakonie, mamy nadzieję, że się rychło nad nami smiłuje i zgromadzi z podniebiana miejsce święte. Bo nas wyrwał z wielkich niebezpieczeństw i miejsce oczyścił. 19 A o Judzie Machabeuszu i o braciej jego, i o kościoła wielkiego oczyścieniu, i ołtarza poświęceniu, 20 ale i o walkach, które się tkną Antiocha Zacnego, i syna jego, Eupatora, 21 i o zjawieniach, które się z nieba zstały do tych, którzy się za Żydy mocno zastawowali, tak iż wszytkę ziemię wyswobodzili, choć ich mało było, i wojska pogańskie wypędzili, 22 i nasławniejszego po wszem świecie kościoła zaś dostali, i miasto wybawili, i prawa, które były zginęły, naprawione były: bo się im Pan miłościwym zstał ze wszytką łaskawo 23 A ktemu, co Jazon Cyrenejczyk pięciorgiem ksiąg zamknął, myśmy się starali w jedneścią. 24 Bo uważając wielkość ksiąg i trudność tym, którzy się chcą obierać w historiach, księgi skrócić dla wielkości rzeczy, 25 staraliśmy się, aby ci, którzy chcą czytać, mieli na umyśle uciechę, a uczący się, żeby je łatwiej w pamięć wbić mogli, a wszytkim czytającym przyniósł się pożytek. 26 A my jednak, którzyśmy się te księgi skrócić podjęli, nie lekką pracą, ale owszem zabawą pełną niedospania i potu na sięśmy przyjęli. 27 Jako ci, którzy ucztę sprawują, a starają się, aby innych woli dosyć uczynili, gwoli mnogim z chęcią pracę podejmujemy. 28 Prawdę o każdej rzeczy składaczom zastawując, a sami wedle danego sposobu krótkości folgując. 29 Bo jako temu, który nowy dom buduje, o wszytkim się budowaniu potrzeba pilnie starać, a temu zasię, kto chce pomalować, wynajdować potrzeba, co do ochędóstwa należy, tak rozumieć potrzeba i o nas. 30 Abowiem wyrozumienie zebrać i mowę stosować, i dworniej każdą część osobno rozbierać, składaczowi historij należy, 31 ale dzierżeć się krótkości mowy i strzec się wyprawowania rzeczy, skracającemu ma być dozwolono. 32 Stąd tedy historią zaczniemy. Z przemowy, ile się rzekło, niech dosyć będzie, bo głupstwo jest przed historią rozciągać się, a w samej się historyjej ściągać.