Księgi Job 12

Okazuje Job swą cierpliwość i moc Bożą, ktemu téż, gdzie ma miejsce mądrość.

A Job odpowiadając, rzekł: Toście wy tedy sami ludzi, a z wami umrze mądrość? Téżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszy niźli wy; bo któż tego niewie, co wy wiecie? Ten, z którego się naśmiewa przyjaciel jego jako ze mnie, będzie wzywał Boga, i wysłuchawa go; naśmiewają się bowiem z prostoty sprawiedliwego. Kaganiec wzgardzony w myślach bogatych nagotowany na czas zamierzony. Pełne są przybytki zbójców, a śmiele Boga wzruszają, gdyż on dał wszystko w ręce ich. Jednak pytaj się bydła i nauczy cię: i ptastwa niebieskiego, i okażeć. Mów do ziemie, a odpowie tobie, i będąć powiadać ryby morskie. Któż nie wie, że to wszystko ręka Pańska uczyniła? W którego ręce dusza wszelkiéj rzeczy żywéj i duch wszelkiego ciała człowieczego. Azaż nie ucho słów rozsądza? a podniebienie smaku jedzącego? W starych jest mądrość, a w długim wieku roztropność. U niego jest mądrość i moc, on ma radę i zrozumienie. Jeźli zepsuje, nikogo niemasz, ktoby zbudował: jeźli człowieka zamknie, niemasz nikogo, coby otworzył. Jeźli zatrzyma wody, wszystko wyschnie: a jeźli je wypuści, wywrócą ziemię. U niego jest moc i mądrość; on zna i zwodzącego i tego, którego zwodzą. Przywodzi poradniki ku głupiemu końcowi, i sędzie ku głupstwu. Pas królewski rozwięzuje i biodra ich powrozem przepasuje. Prowadzi kapłany beze czci a przedniejsze pany podwraca: Odmieniając usta prawdziwych i naukę starych odejmując. Wylewa wzgardę na książęta, tym, którzy byli potłumieni, lżéj czyniąc. Który głębokie rzeczy odkrywa z ciemności i wywodzi na światłość cień śmierci. Który rozmnaża narody i traci je: a wywrócone wcale zaś postanawia. Który odmienia serce książąt ludu ziemie i zwodzi je, że próżno chodzą, gdzie niemasz drogi. Macać będą jako w ciemności a nie w światłości: i uczyni, że będą błądzić jako pijani.

Cytowane w 13