Księgi Job 13
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
Job spiera i potępia przyjaciele z ich słów, okazuje, że będą karani od Boga, swéj cierpliwości broni: a od Boga się wywiaduje, prze któreby grzechy był tak bardzo karan.
1 Oto wszystko to widziało oko moje, i słyszało ucho moje, i zrozumiałem każdą rzecz. 2 Wedle wiadomości waszéj i ja wiem: i nie jestem niźli wy podlejszym. 3 A wszakóż do Wszechmocnego mówić będę, chcę się z Bogiem gadać: 4 Pierwéj pokazawszy, żeście wy budownicy kłamstwa i naśladownicy nauk przewrotnych. 5 I byście byli lepiéj milczeli, żeby was było miano za mądre. 6 Słuchajcież tedy strofowania mego a rozsądek ust moich pilnie obaczajcie. 7 Azaż Bóg potrzebuje waszego kłamstwa, żebyście za nim mówili zdrady? 8 Czyli się na osobę jego oglądacie? a miasto Boga sądzić usiłujecie? 9 Albo mu się podobać będzie, któremu nic tajno być nie może? albo będzie oszukan jako człowiek waszemi zdradami? 10 On was strofować będzie; bo się w skrytości oglądacie na osobę jego. 11 Wnet, skoro się ruszy, zatrwoży was, a strach jego przypadnie na was. 12 Pamiątka wasza przypodobiona będzie popiołowi, i obrócą się w błoto szyje wasze. 13 Pomilczcie trochę, że będę mówił, co mi kolwiek na myśl pryjdzie. 14 Czemuż targam ciało swe zębami moimi, a duszę swą noszę w rękach moich? 15 By mię téż zabił, w nim ufać będę: a wszakóż drogi moje przed obliczem jego strofować będę. 16 A on będzie zbawicielem moim; bo nie przyjdzie przed oblicze jego żaden obłudnik. 17 Słuchajcie mowy mojéj, a gadki przyjmujcie w uszy swoje. 18 Jeźli będę sądzon, wiem, że mię najdą sprawiedliwym. 19 Kto jest, coby się dał sądzić zemną? niech przyjdzie: przecz milcząc niszczeję? 20 Dwu tylko rzeczy nie czyń mi, a tedy się przed obliczem twojem nie skryję: 21 Rękę twoję oddal odemnie a strach twój niech mię nie straszy. 22 Wzów mię, a ja odpowiem tobie: albo więc mówić będę, a ty mi odpowiadaj. 23 Jako wiele mam nieprawości i grzechów? złości moje i występki ukaż mi. 24 Przecz kryjesz oblicze twoje, i mniemasz mię być nieprzyjacielem twoim? 25 Przeciw listkowi, który wiatr porywa, pokazujesz moc swoję, źdźbło suche gonisz? 26 Piszesz bowiem przeciwko mnie gorzkości i chcesz mię zniszczyć grzechami młodości mojéj. 27 Włożyłeś w pęto nogi moje i strzegłeś wszystkich ścieżek moich i śladom nóg moich przypatrowałeś się. 28 Który jako zgniła rzecz zniszczeć mam, a jako szata, którą mole jedzą.
Cytowane w 3
- w. 7 Summa (EN)(Suppl 25.2)
- w. 9 Summa (EN)(II-II 55.5)
- w. 16 Summa (EN)(II-II 111.4)