Księgi Job 21
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
Job uprosiwszy pomilczenie, dochodzi przyczyny, czemu grzesznicy przez wszystek żywot swój na wszem pofortunieniu bywają: na koniec odpowiada, że je Pan Bóg na dzień zatracenia chowa, a tem zbija fałeszną pociechę przyjaciół swoich.
1 A odpowiadając Job, rzekł: 2 Słuchajcie, proszę, mów moich, a czyńcie pokutę. 3 Znoście mię, a ja mówić będę: a po moich słowach, będzieli się zdało, śmiejcie się. 4 Izali przeciwko człowiekowi jest gadanie moje, abych się słusznie smucić nie miał? 5 Patrzcie na mię i zdumiejcie się, a włóżcie palec na usta wasze. 6 I ja, gdy wspomnię, lękam się, a wstrząsa drżenie ciało moje. 7 Przeczże tedy niepobożni żywią, podniesieni są i zmocnieni bogactwy? 8 Nasienie ich trwa przed nimi, bliskich gromada i wnuków przed ich oczyma. 9 Domy ich przespieczne są i spokojne, i niemasz rózgi Bożéj nad nimi. 10 Krowa ich poczęła a nie poroniła: jałowica się ocieliła a płodu swego nie stradała. 11 Wychodzą dziatki ich jako trzody, a maluczkie ich igrając skaczą. 12 Trzymają bęben i arfę i weselą się przy głosie muzyki. 13 Prowadzą w dobrach dni swoje, a we mgnieniu oka do piekła zstępują. 14 Którzy mówili Bogu: Idź precz od nas: i wiadomości dróg twoich nie chcemy. 15 Któż jest Wszechmogący, żebyśmy mu służyli? a co nam pomoże, choćbyśmy się mu modlili? 16 Wszakże iż nie są w ręce ich dobra ich, rada niezbożnych niechaj będzie daleko odemnie. 17 Ilekroć świeca niezbożników zgaśnie, i przyjdzie na nie powódź? i rozdzieli boleści zapalczywości swojéj. 18 Będą jako plewy przed wiatrem: i jako pérz, który wicher rozwiewa. 19 Zachowa synom jego boleść ojcowską: a gdy odda, tedy pozna. 20 Ujrzą oczy jego zabicie swe, a z zapalczywości Wszechmogącego pić będzie. 21 Bo co do niego należy o domie jego po nim, choćby liczba miesiąców jego była na poły ukrócona? 22 Aza Boga będzie kto uczył rozumu, który wysokie sądzi? 23 Ten umiera duży i zdrowy, bogaty i szczęśliwy. 24 Wnętrzności jego są pełne sadła, a kości jego napiły się szpiku. 25 A drugi umiera w gorzkości dusze bez żadnéj majętności. 26 A przecię pospołu w prochu spać będą, a robacy okryją je. 27 Zaiste wiem myśli wasze i wyroki nieprawe przeciwko mnie. 28 Bo mówicie: Gdzie jest dom książęcy, a gdzie przybytki niezbożnych ludzi? 29 Zapytajcie kogóżkolwiek z podróżnych, a doznacie, że on téż to rozumie. 30 Iż na dzień zatracenia chowają złego, a na dzień zapalczywości wiedzion będzie. 31 Któż będzie strofował przed nim drogę jego? a co czynił, kto mu odda? 32 On do grobów wiedzion będzie, a w gromadzie umarłych czuć będzie. 33 Słodki był piaskowi Kocytu: a za sobą wszelkiego człowieka pociągnie, a przed sobą niezliczone. 34 Jakóż tedy cieszycie mię próżno, gdyż wasza odpowiedź pokazała się być przeciwna prawdzie.