Księgi Job 28
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
Job okazuje, że mądrość i z początku i z dostojności przedniejsza, a zacniejsza jest niż złoto, a naczem mądrość zależy.
1 Ma śrebro początki żył swoich: i złoto ma miejsce, gdzie je spuszczają. 2 Żelazo z ziemie biorą: a kamień od gorącości rozpuszczony w miedź się obraca. 3 Zamierzył czas ciemnościom i koniec wszech rzeczy on upatruje, kamień téż mroku i cień śmierci. 4 Rozdziela strumień od ludu pielgrzymującego, tych, których zapomniała noga niedostatecznego człowieka i bezdrożnych. 5 Ziemia, z któréj się rodził chleb na swem miejscu, od ognia podwrócona jest. 6 Miejsce Saphiru kamienie jego, a bryły jego złoto. 7 Ścieżki ptak nie widział, ani na nie pojrzało oko sępowe. 8 Nie deptali jéj synowie kramarscy, ani przeszła po niéj lwica. 9 Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił z korzenia góry. 10 W skałach wykonał strumienie, i wszelką rzecz drogą widziało oko jego. 11 Głębokości téż rzek wybadał i rzeczy tajemne na światłość wywiódł. 12 A mądrość gdzie bywa naleziona? i które jest miejsce rozumu? 13 Nie wie człowiek ceny jéj, ani bywa naleziona w ziemi rozkosznie żyjących. 14 Otchłań mówi: Niemasz jéj we mnie: a morze powiada: Niemasz jéj zemną. 15 Nie dadzą złota szczerego za nię, ani odważą śrebra za odmianę jéj. 16 Nie będzie porównana z nakrapianemi farbami Indyjskiemi, ani z kamieniem Sardonychem najdroższym, albo z Saphirem. 17 Nie zrówna z nią złoto ani kryształ, ani będą zamienione za nię naczynia złote. 18 Wysokie i wyniosłe rzeczy nie będą spomienione ku przyrównaniu jéj: ale wyciągana bywa mądrość z skrytości. 19 Nie zrówna z nią Topazyusz z Ethyopii, ani jéj przyrównają do najczystszéj farby. 20 Zkądże tedy mądrość pochodzi? i które jest miejsce rozumu? 21 Skryta jest od oczu wszystkich żywiących: ptacy téż niebiescy nie wiedzą o niéj. 22 Zatracenie i śmierć rzekły: Uszyma naszemi słyszeliśmy sławę jéj. 23 Bóg rozumie drogę jéj i on wie miejsce jéj. 24 On bowiem widzi kraje świata i na wszystko, co jest pod niebem, patrzy. 25 Który uczynił wiatrom wagę i wody zawiesił pod miarą. 26 Gdy stanowił dżdżom prawa i drogę nawałnościom szumiącym: 27 Tedy ją widział i opowiedział i nagotował i wyśladował. 28 I rzekł człowiekowi: Oto bojaźń Pańska, ta jest mądrość, a warować się złego, rozum.
Cytowane w 5
- w. 17 Summa (EN)(I 57.4
III 7.11 Suppl 85.1) - w. 28 Summa (EN)(II-II 19.7
II-II 45.1)