Księgi Job 3

Job przeklina dzień narodzenia swego, i żywot niniejszy okazuje być nędzny, i okazuje, jako wiele złych rzeczy uchodzi, kto z tego świata schodzi.

Potem Job otworzył usta swe i złorzeczył dniowi swemu, I mówił: Niech zginie dzień, któregom się urodził, i noc, w którą rzeczono: Począł się człowiek. Dzień on niech się obróci w ciemności, niech się o nim nie pyta Bóg z wysoka, i niech nie będzie oświecon światłością. Niech go zaćmią ciemności i cień śmierci, niech go osiędzie mrok, a niech będzie ogarnion gorzkością. Noc onę ciemny wicher niech osiędzie, niech nie idzie w liczbę dni rocznych i niech nie będzie policzona w miesiącach. Noc ona niech będzie opuściała, ani chwały godna! Niech jéj złorzeczą, którzy złorzeczą dniowi, którzy są gotowi wzruszyć Lewiathan. Niech się zaćmią gwiazdy mrokiem jéj! niechaj czeka światła a nie ogląda, ani wejścia wstawającéj zorze! Iż nie zawarła drzwi żywota, który mię nosił, ani odjęła złego od oczu moich. Czemum w żywocie nie umarł, wyszedłszy z żywota wnet nie zginął? Przecz przyjęty na kolana? Czemu karmiony piersiami? Teraz bowiem śpiąc milczałbym i odpoczywałbym snem moim: Z królmi i radami ziemie, którzy sobie budują pustynie: Albo z książęty, którzy mają złoto i napełniają domy swe śrebrem. Albo jako martwy płód skryty nie byłbych? albo którzy po części nie oglądali światłości? Tam niezbożnicy przestali od trwogi, i tam odpoczynęli spracowani siłą. I niegdy spółem związani bez przykrości nie usłyszeli głosu wycięgacza. Mały i wielki tam są, i niewolnik wolen od pana swego. Precz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są w gorzkości dusze? Którzy czekają śmierci, a nie przychodzi, jako wykopywający skarb: I bardzo się weselą, gdy najdą grób: Mężowi, którego droga skryta jest, i ogarnął go Bóg ciemnościami. Pierwéj niźli jem, wzdycham, a jako wzbierające wody, tak ryczenie moje. Bo strach, któregom się lękał, przyszedł na mię, a czegom się obawiał, przydało się. Azam mimo się nie puszczał? zażem nie milczał? zażem nie był spokojny? a przyszło na mię zagniewanie.

Cytowane w 14