Księgi Job 32
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
Gdy trzéj przyjaciele Jobowi odpowiadać więcéj nie chcieli, powstał młodzieniec Eliu, i strofuje starce z niemądrości, a sam się swą chlubi.
1 I zaniechali ci trzej mężowie odpowiadać Jobowi, że się sobie zdał być sprawiedliwym. 2 I obruszył się i rozgniewał się bardzo Eliu, syn Barachel, Buzytczyk, z rodu Ram: a rozgniewał się na Joba, przeto że się sprawiedliwym być powiadał przed Bogiem. 3 A na przyjacioły jego rozgniewał się dlatego, że nie naleźli słusznéj odpowiedzi, ale tylko potępiali Joba. 4 A tak Eliu oczekawał Joba mówiącego, przeto iż starsi byli, którzy mówili. 5 A gdy obaczył, że trzéj odpowiedzieć nie mogli, rozgniewał się bardzo. 6 I odpowiadając Eliu, syn Barachel, Buzytczyk, rzekł: Jestem młodszy laty, a wyście starsi, przeto zwiesiwszy głowę wstydziłem się, oznajmić wam zdania mego. 7 Bom się spodziewał, że dłuższy wiek mówi, a mnóstwo lat naucza mądrości. 8 Ale, jako widzę, duch jest w ludziach, a natchnienie Wwzechmocnego daje rozum. 9 Nie są mądrzy długowieczni, ani starsi rozumieją sądu. 10 Przetóż będę mówił: Słuchajcie mię, okażę wam ja téż mądrość swoję. 11 Czekałem bowiem mów waszych, słuchałem roztropność waszę, pókiście się spierali mówami. 12 A pókim rozumiał, żeście co mówili, uwazałem: ale jako widzę, niemasz, ktoby mógł strofować Joba, i ktoby z was odpowiedział na słowa jego. 13 Byście snadź nie rzekli: Naleźliśmy mądrość: Bóg go porzucił, nie człowiek. 14 Nic mi nie mówił, a ja nie według mów waszych będę mu odpowiadał. 15 Zlękli się, ani więcéj nie odpowiadali i odjęli od siebie wymowy. 16 Gdyżem tedy czekał, a nie mówili, stanęli, a więcéj nie odpowiadali: 17 Odpowiem ja téż część moję i ukażę umiejętność moję. 18 Bom jest pełen słów, i ściska mię duch żywota mego. 19 Oto brzuch mój jako moszcz bez oddechu, który łagwice nowe rozsadza. 20 Będę mówił, a wytchnę malutko: otworzę wargi moje i odpowiem. 21 Nie będę miał względu na osobę męża, a Boga z człowiekiem równać nie będę. 22 Bo niewiem, jako długo trwać będę, a jeźli mię w rychle weźmie Stworzyciel mój.
Cytowane w 1
- w. 8 Summa (EN)(II-II 171.1)