Księgi Job 37
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
Eliu z dziwnych skutków Bożych dokłada Bożéj mądrości, możności, sprawiedliwości, i sądy jego być nieodstępne powiada.
1 Na to zlękło się serce moje i zruszyło się z miejsca swego. 2 Słuchajcie słuchania w strachu głosu jego i dźwięku z ust jego wychodzącego. 3 Pod wszystkie niebiosa on przegląda, a światłość jego nad granicami ziemie. 4 Za nim dźwięk ryczeć będzie, zagrzmi głosem wielkości swéj: a nie będzie dościgniony, gdy usłyszan będzie głos jego. 5 Zagrzmi Bóg głosem swym dziwnie, który czyni rzeczy wielkie a niewybadane. 6 Który każe śniegowi, aby spadał na ziemię, i dżdżom zimy i gwałtownemu dżdżowi mocy jego. 7 Który na ręce wszystkich ludzi znaczy, aby każdy znał sprawy swoje. 8 Wnidzie zwierz do jamy i w legowisku swojem mieszkać będzie. 9 Od gwiazd południowych wynidzie burza, a od wozu niebieskiego zimno. 10 Gdy Bóg wieje, zsiada się lód, i zasię szeroko się rozlewają wody. 11 Zboże pragnie obłoków, a obłoki rozpuszczają światło swoje. 12 Które obchodzą wkoło, gdziekolwiek je wola sprawującego wiedzie, ku wszystkiemu, co im każe na okręgu ziemie: 13 Chocia w jednem pokoleniu, chocia w ziemi swojéj, choć na któremkolwiek miejscu miłosierdzia swego naleść je rozkaże. 14 Słuchaj tego, Jobie! stój a przypatruj się dziwnym sprawom Bożym. 15 Izali wiesz, kiedy Bóg dżdżom przykazał, aby okazały światłość obłoków jego? 16 Izali znasz ścieżki obłoków wielkie i doskonałe umiejętności? 17 Aza odzienie twoje nie jest ciepłe, gdy przewiewa ziemię wiatr z południa? 18 Podobnoś ty z nim budował niebiosa, które są bardzo mocne, jakoby z miedzi ulane. 19 Ukaż nam, co mu rzec mamy; bośmy ogarnieni ciemnością. 20 Któż mu powie, co mówię? choćby téż mówił człowiek, będzie pożarty. 21 Ale teraz nie widzą światłości: z prędka powietrze zsiędzie się w obłoki, a wiatr przechodząc zpędzi je. 22 Z północy złoto przychodzi, a od Boga bojaźliwe chwalenie. 23 Godnie go naleść nie możemy: wielki mocą i sądem i sprawiedliwością, a wysłowion być nie może. 24 Dlategóż będą się go bać mężowie, a nie będą śmieć patrzyć wszyscy, którzy się sobie zdadzą mądrymi.
Cytowane w 3
- Ten rozdział Summa (EN)(III 36.3)
- w. 18 Summa (EN)(III 39.5
Suppl 83.2)