Księgi Job 39

1 Izali wiesz czas porodzenia dzikich kóz na skałach, alboś widział, gdy łanie rodzą? 2 Rozliczyłeś miesiące poczęcia ich, i wiedziałeś czas rodzenia ich? 3 Skurczają się na płód i rodzą i ryk wypuszczają. 4 Oddzielają się dzieci ich i idą na paszą: wychodzą i nie wracają się do nich. 5 Kto wypuścił osła dzikiego wolno? a pęta jego kto rozwiązał? 6 Któremum dał dom na puszczy i mieszkanie jego w słonéj ziemi. 7 Gardzi zgrają miejską: nie słucha głosu wycięgacza. 8 Patrzy po górach pastwy swojéj i wszelkie zieleniejące wyszukiwa. 9 Izali rynoceros będzie chciał tobie służyć, albo zmieszka u żłobu twego? 10 Izali uwiążesz rynocerota na oranie lecem twoim? albo będzie łamał skiby dolin za tobą? 11 Aza będziesz miał ufanie w wielkiéj mocy jego, i zostawisz mu roboty twoje? 12 Izali mu wierzyć będziesz, żeć wróci nasienie twoje, i gumno twoje zgromadzi? 13 Pióro strusiowe podobne jest piórom herodyona i jastrząbowym. 14 Gdy zostawia jajca swoje na ziemi, ty je podobno w piasku zagrzejesz? 15 Zapomnina, że je noga podeptać może, albo zwierz polny zetrzeć. 16 Zatwardza się przeciw dzieciom swoim, jakoby nie jego były: próżno pracował, gdyż żadna bojaźń nie przymuszała. 17 Bo mu Bóg odjął mądrość i nie dał wyrozumienia. 18 Gdy czas przyjdzie, skrzydła ku górze podnosi: śmieje się z konia i z jeźdźca jego. 19 Izali dasz koniowi moc, a obtoczysz szyję jego rżaniem? 20 Izali go spędzisz jako szarańczą? sława nozdrzy jego strach. 21 Kopie ziemię kopytem, wyskakuje śmiele: bieży przeciw zbrojnym. 22 Gardzi strachem, ani ustępuje mieczowi. 23 Nad nim chrzęścić będzie sajdak, błyskać się będzie drzewce i tarcza. 24 Pałając i rżając żre ziemię, ani uważa, że brzmi głos trąby. 25 Gdy usłyszy trąbę, mówi: wah: zdaleka czuje wojnę, napominanie hetmanów i krzyk wojska. 26 Izali twą mądrością obrasta pierzem jastrząb, rozszerzając skrzydła swe na południe? 27 Aza na rozkazanie twe wzbije się orzeł, i na wysokich miejscach położy gniazdo swoje? 28 Na opokach mieszka, i na przykrych krzemieniach przebywa i na nieprzystępnych skałach. 29 Ztamtąd upatruje pokarm, a zdaleka oczy jego widzą. 30 Dzieci jego lizać będą krew: a gdziekolwiek będzie ścierw, wnet przybywa.