Proroctwo Izajaszowe 3
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
Że mieli być Żydowie przez swą pychę, psotę, i inne grzechy ciężko karani, i ziemia ich być spustoszona, a że dzicy i niewieściuchowie mieli im panować.
1 Albowiem oto panujący Pan zastępów odejmie z Jeruzalem i z Judy dużego i mocnego, wszelkie posilenie chleba i wszelkie posilenie wody. 2 Mocnego i męża walecznego, sędziego i proroka, i wieszczka i starca. 3 Kapitana nad piąciądziesiąt i uczciwą osobę i rajcę i mądrego budownika i roztropnego w mowach tajemnych. 4 I dam dzieci za książęta ich, a niewieściuchowie panować im będą. 5 A obórzy się lud, mąż na męża, i każdy na bliźniego swego: powstanie chłopię na starca, a wzgardzony na uczciwego. 6 Bo ujmie mąż brata swego, domownika ojca swego: Masz odzienie, bądź książęciem naszym, a upadek ten pod ręką twoją. 7 Odpowie dnia onego, mówiąc: Nie jestem lekarz, i w domu moim niemasz chleba, ani odzienia: nie stanówcie mię książęciem na ludem. 8 Bo się wali Jeruzalem, a Judas upadł, iż język ich i wynalazki ich przeciw Panu, aby draźnili oczy majestatu jego. 9 Poznanie oblicza ich odpowiedziało im: a grzech swój jako Sodoma opowiadali a nie taili. Biada duszy ich; bo im oddano złości. 10 Powiedzcie sprawiedliwemu, że dobrze, iż owoców wynalazków swoich pożywać będzie. 11 Biada bezbożnemu na złe; albowiem odpłata rąk jego stanie mu się. 12 Lud mój wyciągacze jego złupili, a niewiasty panowały nad nimi. Ludu mój! którzy cię błogosławionym zowią, ci cię zwodzą, a drogę chodu twego rozkopują. 13 Stoi Pan na sąd: a stoi, aby sądził narody. 14 Pan na sąd przyjdzie z starszymi ludu swego i z książęty jego; boście wy spaśli winnicę, a to zdzier ubogiego w domu waszym. 15 Czemu ciśniecie lud mój, a oblicza ubogich mielecie? mówi Pan, Bóg zastępów. 16 I rzekł Pan: Przeto, że się wyniosły córki Syońskie, a chodziły wyciągnąwszy szyje, i pomrugając oczyma chodziły i pląsały, chodziły nogami swemi i postawnym krokiem postępowały: 17 Obłysi Pan wierzch głowy córek Syońskich, a Pan włosy ich obnaży. 18 Onego dnia odejmie Pan ozdobę trzewików i knafliki, 19 I łańcuchy i noszenia i manelle i bieretki, 20 I przedzielnice i nagolenice i łańcuszki i jabłuszka woniające i nausznice, 21 I pierścionki, i drogie kamienie, na czole wiszące, 22 I szaty odmienne i płaszczyki i rantuszki i szpilki, 23 I zwierciadła i rąbeczki i bramki i letniki. 24 I będzie miasto wdzięcznéj woni smród, a miasto paska powrózek, a miasto kędzierzawych włosów łysina, a miasto koszulki włosienica. 25 Co piękniejsi téż mężowie twoi od miecza polęgą, a mocarze twoi w bitwie. 26 I zasmęcą się i płakać będą bramy jego, i spustoszona na ziemi usiędzie.
Cytowane w 13
- w. 8 Summa (EN)(I 103.8)
- w. 9 Summa (EN)(II-II 66.3
II-II 109.1 II-II 111.1 III 84.6 Suppl 6.3) - w. 10 Summa (EN)(I-II 21.3)Verbum Domini(§26)
- w. 11 Summa (EN)(I-II 21.3)
- w. 12 Summa (EN)(II-II 116.2)
- w. 13 Summa (EN)(I 3.1)
- w. 14 Summa (EN)(II-II 185.7
Suppl 89.1)