Księgi Judith 1

Nowa Wulgata nie poprawia przekładu tej księgi dokonanego przez świętego Hieronima, jak czyni to gdzie indziej: drukuje w jego miejsce starszy przekład łaciński, więc ten sam numer rozdziału i wersetu oznacza w niej i w Wulgacie klementyńskiej inny tekst.
Arfaksad tedy, król Medski, podbił był pod moc swoję wiele narodów i on zbudował miasto barzo możne, które nazwał Ekbatanis, z kamienia kwadratowego i ciosanego. Wywiódł mury jego wszerz na siedmdziesiąt łokci, a na zwyż na trzydzieści, a wieże jego wywiódł wzgórę na sto łokci. A w kwadracie ich obie stronie na dwadzieścia stóp się rozciągały. I postawił bramy jego według wielkości wież. I chlubił się jako możny w mocy wojska swego i w chwale poczwórnych swoich. Roku tedy dwunastego królestwa jego, Nabuchodonozor, król Asyryjski, który królował w Niniwe, mieście wielkim, walczył przeciwko Arfaksad i zwyciężył go na polu wielkim, które zową Ragau, nad Eufratesem i Tygrem, i Jadasonem na polu Erioch, króla Elików. Tedy się wyniosło królestwo Nabuchodonozorowe i podniosło się serce jego, i posłał do wszytkich, którzy mieszkali w Cylicijej i w Damaszku, i w Libanie, i do narodów, którzy są w Karmelu i w Cedar, i do obywatelów Galilejskich na wielkim polu Esdrelon, i do wszytkich, którzy byli w Samaryjej i za rzeką Jordanem aż do Jeruzalem, i wszytkiej ziemie Jesse, aż przyjdziesz do granic Etiopskich. Do tych wszytkich posłał posły Nabuchodonozor, król Asyryjski. Którzy wszyscy jedną myślą odmówili i z niczym je odprawili a bez uczciwości odrzucili. Tedy rozgniewawszy się król Nabuchodonozor na onę wszytkę ziemię, przysiągł przez stolicę i przez królestwo swe, że się miał bronić od wszytkich krain tych.