Księgi Judith 4

Nowa Wulgata nie poprawia przekładu tej księgi dokonanego przez świętego Hieronima, jak czyni to gdzie indziej: drukuje w jego miejsce starszy przekład łaciński, więc ten sam numer rozdziału i wersetu oznacza w niej i w Wulgacie klementyńskiej inny tekst.

1 Usłyszawszy to tedy synowie Izraelscy, którzy mieszkali w ziemi Judzkiej, ulękli się przed obliczem jego barzo. 2 Strach i drżenie przejęło smysły ich, by tego nie uczynił miastu Jeruzalem i kościołowi Pańskiemu, co uczynił innym miastom i zborom ich. 3 I rozesłali po wszytkiej Samaryjej wokół aż do Jerycho, i zasiedli wszytkie wierzchy gór, 4 i miasteczka swe obtoczyli mury, i zgromadzili zboża na przygotowanie do wojny. 5 Eliakim też kapłan pisał do wszytkich, którzy byli przeciw Ezdrelon, który leży przeciw polu wielkiemu podle Dotain, i do wszytkich, przez które przejazd mógł być, 6 aby osadzili wstępy na góry, przez które by mogła być droga do Jeruzalem a żeby tam strzegli, gdzie by ciasna droga mogła być między górami. 7 I uczynili synowie Izraelscy wedle tego, jako im był postanowił kapłan Pański Eliachim. 8 I wołał wszytek lud do Pana z wielkim usiłowaniem, i korzyli dusze swe posty i modlitwami, sami i niewiasty ich. 9 I kapłani oblekli się we Włosienice i niemówiątka położyli na ziemię przed obliczem kościoła Pańskiego, i ołtarz Pański przykryli Włosienicą. 10 I wołali do Pana Boga Izraelskiego jednomyślnie, aby nie były dane na łup dziatki ich, a żony ich na rozdzielenie i miasta ich na spustoszenie, a świątości ich na splugawienie, i nie zstały się pośmiewiskiem poganom. 11 Eliachim tedy, kapłan Pański wielki, obchodził wszytkiego Izraela i mówił do nich, 12 rzekąc: Wiedźcie, iż Pan wysłucha prośby wasze, jeśliże trwając potrwacie w pościech i w modlitwach przed obliczem Pańskim. 13 Pamiętajcie na Mojżesza, sługę Pańskiego, który Amaleka ufającego w mocy i w możności swej, i w wojsku swym, i w tarczach swoich, i w woziech swoich, i w jezdnych swoich, nie żelazem wojując, ale prośbami świętemi, modląc się, poraził: 14 tak będą wszyscy nieprzyjaciele Izrael, jeśli będziecie trwać na tym uczynku, któryście zaczęli. 15 Na to tedy upominanie jego prosząc Pana, trwali przed oblicznością Pańską, 16 tak iż i ci, którzy ofiarowali Panu całopalenie, przepasawszy się Włosienicami, ofiarowali ofiary Panu, a popiół był na głowach ich. 17 I ze wszytkiego serca swego wszyscy prosili Boga, aby nawiedził lud swój Izraelski.