Księgi Judith 9
Nowa Wulgata nie poprawia przekładu tej księgi dokonanego przez świętego Hieronima, jak czyni to gdzie indziej: drukuje w jego miejsce starszy przekład łaciński, więc ten sam numer rozdziału i wersetu oznacza w niej i w Wulgacie klementyńskiej inny tekst.
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
1 Którzy gdy odeszli, weszła Judyt do modlitewnice swojej a oblókszy się we włosiennicę nasypała popiołu na głowę swoję i upadszy przed Panem, wołała do Pana, mówiąc: 2 Panie Boże ojca mego Symeona, któryś mu dał miecz obronę od cudzoziemców, którzy byli gwałtownicy w splugawieniu swoim i odkryli łono panieńskie ku zełżywośd. 3 I dałeś niewiasty ich na łup, a córki ich w niewolą i wszytek plon w dział sługam twoim, którzy się zapalili zapałczywością twoją, wspomóż, proszę cię, Panie Boże mój, mnie wdowę! 4 Boś ty sprawił pierwsze rzeczy a jedne po drugich umyśliłeś, a coś sam chciał, to się zstało. 5 Wszytkie bowiem drogi twoje gotowe są, a sądy twoje położyłeś w swojej opatrzności. 6 Wejźrzyż teraz na obozy Asyryjskie, jakoś na on czas raczył wejźrzeć na obozy Egipskie, kiedy za sługami twymi zbrojni bieżeli, ufając w poczwórnych i w jeździe swojej, i w wielkości rycerstwa. 7 Aleś wejźrzał na obozy ich, a ciemności spracowały je. 8 Nogi ich dzierżała przepaść, a wody je okryły. 9 Tak niech się i ci zstaną, Panie, którzy ufają w mnóstwie swoim i w woziech swoich, i w drzewcach, i w tarczach, i w strzałach swoich, i w oszczepach się chlubią. 10 A nie wiedzą, żeś ty sam jest Bóg nasz, który kruszysz wojny od początku, a Pan jest imię tobie. 11 Podnieś ramię twoje jako od początku a roztrąć moc ich mocą i twoją; niech upadnie moc ich w gniewie twoim, którzy się obiecują zgwałcić świątości twe i splugawić przybytek imienia twego, i strącić mieczem swym róg ołtarza twego.: 12 Uczyń Panie, aby jego własnym mieczem pycha jego była ucięta. 13 Niech poiman będzie sidłem oczu swoich na mnie a porazisz go ustami łagodności mojej. 14 Daj mi w sercu stałość, abym go wzgardziła, i moc, abym go wywróciła. 15 Bo to będzie pamiątka imienia twego, gdy go niewieścia ręka zrazi. 16 Bo nie w mnóstwie jest moc twoja, Panie, ani w siłach końskich jest wola twoja, ani się pyszni od początku podobali tobie, ale pokornych a cichych zawżdyć się modlitwa podobała. 17 Boże Niebios, stworzycielu wód i Panie wszego stworzenia, wysłuchajże mię nędznicę proszącą i ufającą w miłosierdziu twoim. 18 Pomni, Panie, na przymierze twoje a daj słowa w usta moje i w sercu mym radę umocni, aby dom twój w świątości swej został 19 i wszyscy narodowie poznali, żeś ty jest Bóg, a oprócz ciebie nie masz innego.