Księgi Leviticus 14

1 I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc: 2 Ta jest ustawa trędowatego, gdy będzie miał być oczyszczony. Przywiodą go do kapłana: 3 Który wyszedłszy z obozu, gdy najdzie, że trąd jest oczyszczony, 4 Przykaże owemu, który się czyści, aby ofiarował dwu wróblów żywych za się, które się jeść godzą, i drewno cedrowe, i karmazyn, i hizop. 5 I każe jednego z wróblów ofiarować na naczyniu glinianem nad wodą żywą: 6 A drugiego żywego z drewnem cedrowem i z karmazynem i z hizopem omoczy we krwi wróbla ofiarowanego: 7 Którą pokropi onego, który ma być oczyszczony siedm kroć, aby był prawnie oczyszczony: i puści wróbla żywego, aby uleciał na pole. 8 A gdy wypierze człowiek szaty swe, ogoli wszystkie włosy ciała, i omyje się wodą: i oczyszczony wnidzie do obozu: wszakże tak, żeby mieszkał przed namiotem swoim przez siedm dni. 9 A dnia siódmego ogoli włosy na głowie, i brodę, i brwi, i po wszystkiem ciele włosy: a omywszy po wtóre szaty i ciało, 10 Ósmego dnia weźmie dwa baranki bez makuły, i owcę roczną bez makuły, i trzy dziesiąte części białéj mąki na ofiarę, któraby była zaczyniona oliwą, a osobno kwartę oliwy. 11 A gdy kapłan oczyszczający człowieka, postawi go, i to wszystko przed Panem we drzwiach przybytku świadectwa, 12 Weźmie baranka i ofiaruje go za występek i kwartę oliwy: a ofiarowawszy wszystko przed Panem, 13 Ofiaruje baranka, gdzie obyczaj ofiarować ofiarę za grzech i całopalenie, to jest, na miejscu świętem; jako bowiem za grzech, tak i za występek kapłanowi należy ofiara: święta świętych jest. 14 I wziąwszy kapłan krwie ofiary, która ofiarowana jest za występ, włoży na koniec ucha prawego tego, który się czyści, i na wielkie palce prawéj ręki i nogi: 15 A z kwarty oliwy wleje na lewą rękę swą: 16 I omoczy w niéj palec prawéj ręki, i pokropi przed Panem siedmkroć. 17 A co zostało oliwy w lewéj ręce, wyleje na koniec ucha prawego tego, który się czyści, i na wielkie palce ręki i nogi prawéj i na krew, która wylana jest za występek, 18 I na głowę jego. 19 I będzie się za nim modlił przed Panem, i uczyni ofiarę za grzech. Tedy ofiaruje całopalenie, 20 I włoży je na ołtarz z mokremi ofiarami swemi, i człowiek porządnie oczyszczony będzie. 21 Ale jeźli jest ubogi, a nie może ręka jego naleść tego, co się rzekło: za występ weźmie baranka na ofiarę, żeby się za nim kapłan modlił, i dziesiątą część białéj mąki zaczynionéj oliwą na ofiarę, i kwartę oliwy: 22 I parę synogarlic, albo dwoje gołąbiąt, z których jedno niech będzie za grzech, a drugie na całopalenie. 23 I ofiaruje ósmego dnia oczyszczenia swego kapłanowi do drzwi przybytku świadectwa przed Panem. 24 Który wziąwszy baranka za grzech i kwartę oliwy, podniesie pospołu: 25 I ofiarowawszy baranka, ze krwie jego włoży na koniec ucha prawego tego, który się czyści, i na wielkie palce ręki jego i nogi prawéj: 26 A część oliwy naleje na rękę swą lewą, 27 W której omoczywszy palec prawéj ręki, pokropi siedmkróc przed Panem. 28 I dotknie się końca ucha prawego tego, który się czyści, i wielkich palców ręki i nogi prawéj, na miejscu krwie, która jest wylana za występ. 29 A ostatek oliwy, która jest w lewéj ręce, wyleje na głowę oczyszczonego, aby zań ubłagał Pana. 30 A synogarlicę albo gołębie ofiaruje: 31 Jedno za występ, a drugie na całopalenie z mokremi ofiarami swemi. 32 Tać jest ofiara trędowatego, który mieć nie może wszystkiego ku oczyszczeniu swemu. 33 I rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona, rzekąc: 34 Gdy wnidziecie do ziemie Chananejskiéj, którą ja wam dam w dzierżawę, jeźli będzie zarażenie trądu w domie: 35 Pójdzie ten, którego jest dom, opowiadając kapłanowi i rzecze: Jakoby zarażenie trądu widzi mi się być w domu moim. 36 A on przykaże, aby wszystko wynieśli z domu pierwéj, niźliby wszedł do niego i oglądał, jeźli jest trędowaty: aby się nie splugawiły wszystkie rzeczy, które są w domu: a potem wnidzie, aby oglądał trąd domu. 37 A jeźli ujrzy na ścianach jego jakoby dołki bladością albo czerwonością szpetne, i głębsze niźli insza ściana, 38 Tedy wynidzie z domu, i wnet zamknie go przez siedm dni. 39 A wróciwszy się dnia siódmego ogląda go: A jeźli ujrzy, że przyrosło trądu, 40 Każe wyłomić kamienie, na którem trąd jest, i wyrzucić je przed miasto na miejsce nieczyste: 41 A sam dom oskrobać wewnątrz wokoło, i wysypać proch skrobania przed miasto na miejsce nieczyste: 42 A kamienie inne wprawić na miejsce tych, które wybrano, i wapnem innem dom potynkować. 43 A jeźli potem, jako kamienie wyłamano i proch wyskrobano, i inszem wapnem potynkowano, 44 Wszedłszy kapłan, ujrzałby, że się trąd wrócił, a ściany plamami splugawione, trąd jest trwały, i dom nieczysty: 45 Który wnet rozwalą, a kamienie jego i drzewo, i wszystek proch wyrzucą przed miasto na miejsce nieczyste. 46 Ktoby wszedł do onego domu, gdy jest zamkniony, nieczysty będzie aż do wieczora. 47 A ktoby spał w nim i jadł co, wypierze szaty swe. 48 Lecz jeźli wszedłszy kapłan ujrzy, że trądu nie przyrosło w domu potem, jako z nowu był tynkowany, oczyści go, po wróceniu zdrowia. 49 A na oczyszczenie jego weźmie parę wróblów, i drewna cedrowego i karmazynu i hizopu. 50 A ofiarowawszy wróbla jednego na naczyniu glinianem nad wodą żywą, 51 Weźmie drewno cedrowe i hizop i karmazyn i wróbla żywego, i omoczy wszystko we krwi wróbla ofiarowanego i w wodzie żywéj: i pokropi dom siedmkroć. 52 I oczyści go tak we krwi wróblowéj, jako i w wodzie żywéj i w wróblu żywym, i drzewie cedrowym, i hizopie i karmazynie. 53 A puściwszy wróbla latać wolno na pole, będzie się modlił za dom, i prawnie będzie oczyszczony. 54 Tenci jest zakon wszelkiego trądu i zarażenia: 55 Trądu szat i domów, 56 I blizny, i wyrzucających się chróst i łskniącéj się plamy, i gdy się na różne barwy odmienią farby, 57 Aby się mogło wiedzieć, którego czasu jest jaka rzecz czysta albo nieczysta.