Ewangelia według Łukasza 2

Pan Chrystus w Bethlehem narodzon, od pasterzów nawiedzon, ósmego dnia obrzezan, w kościele ofiarowan, od Symeona i Anny poznan, i dwanastego roku od rodziców stracony, w kościele nalezion.

1 I stało się w one dni, wyszedł dekret od Cesarza Augusta, aby popisano wszystek świat. 2 Ten popis pierwszy stał się od starosty Syryjskiego Cyryna. 3 I szli wszyscy, aby się popisali, każdy do miasta swego. 4 Szedł téż i Józeph od Galilei, z miasta Nazareth, do Żydowskiéj ziemie, do miasta Dawidowego, które zowią Bethlehem, przeto, iż był z domu i pokolenia Dawidowego, 5 Aby był popisan z Maryą, poślubioną sobie małżonką brzemienną. 6 I stało się, gdy tam byli, wypełniły się dni, aby porodziła. 7 I porodziła syna swojego pierworodnego, a uwinęła go w pieluszki i położyła go w żłobie, iż miejsca im nie było w gospodzie. 8 A byli pasterze w téjże krainie czujący i strzegący nocne straże nad trzodą swoją. 9 A oto Aniół Pański stanął podle nich, a jasność Boża zewsząd je oświeciła, i zlękli się wielką bojaźnią. 10 I rzekł im Aniół: Nie bójcie się; bo oto opowiadam wam wesele wielkie, które będzie wszystkiemu ludowi, 11 Iż się wam dziś narodził Zbawiciel, który jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowem. 12 A ten wam znak: Znajdziecie niemowlątko uwinione w pieluszki i położone w żłobie. 13 A natychmiast było z Aniołem mnóstwo wojska niebieskiego, chwalących Boga i mówiących: 14 Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobréj woléj. 15 I stało się, gdy odeszli Aniołowie od nich do nieba, pasterze mówili jeden do drugiego: Pójdźmy aż do Bethlehem a oglądajmy to słowo, które się stało, które nam Pan pokazał.

16 I przyszli, kwapiąc się i naleźli Maryą i Józepha i niemowlątko położone we żłobie. 17 A ujrzawszy, poznali słowo, które im było powiedziano o dzieciątku tem. 18 A wszyscy, którzy słyszeli, dziwowali się temu, i co do nich pasterze mówili. 19 Lecz Marya te wszystkie słowa zachowywała, stósując w sercu swojem. 20 I wrócili się pasterze, wysławiając i chwaląc Boga ze wszystkiego, co słyszeli i widzieli, jako im powiadano jest. 21 A gdy się spełniło ośm dni, iżby obrzezano dzieciątko, nazwano jest imię jego Jezus, które było nazwano od Anioła, pierwéj niźli się w żywocie poczęło. 22 A gdy się wypełniły dni oczyszczenia jéj według zakonu Mojżeszowego, przynieśli go do Jeruzalem, aby go stawili Panu, 23 Jako napisano jest w zakonie Pańskim: Że wszelki mężczyzna otwierający żywot, świętym Panu nazwany będzie. 24 A iżby oddali ofiarę, wedle tego, co jest powiedziano w zakonie Pańskim, parę synogarlic, albo dwoje gołąbiąt. 25 A oto był człowiek w Jeruzalem, któremu imię Symeon, a ten człowiek sprawiedliwy i bogobójny, oczekiwający pociechy Izraelskiéj, a Duch Święty był w nim. 26 I odpowiedź był wziął od Ducha Świętego, że nie miał oglądać śmierci, ażby pierwéj oglądał Chrystusa Pańskiego. 27 I przyszedł w duchu do kościoła: a gdy wwodzili dzieciątko Jezusa rodzicy jego, aby za nie uczynili wedle zwyczaju zakonnego, 28 On téż wziął je na ręce swoje i błogosławił Boga i mówił: 29 Teraz puszczasz sługę twego, Panie! w pokoju według słowa twego, 30 Gdyż oczy moje oglądały zbawienie twoje. 31 Któreś zgotował przed oblicznością wszystkich narodów: 32 Światłość na objawienie poganów i chwałę ludu twego Izraelskiego. 33 A ojciec jego i matka dziwowali się temu, co o nim mówiono. 34 I błogosławił im Symeon i rzekł do Maryi, matki jego: Oto ten położon jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. 35 I duszę twą własną przeniknie miecz, aby myśli z wiela serc były objawione. 36 I była Anna prorokini, córka Phanuelowa, z pokolenia Aser, ta była bardzo podeszła w leciech, a siedm lat żyła z mężem swym od panieństwa swego. 37 A ta była wdową aż do lat ośmdziesiąt i czterech, która nie odchadzała z kościoła, postami i modlitwami służąc we dnie i w nocy. 38 Ta téż onéjże godziny nadszedłszy, wyznawała Panu i powiadała o nim wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia Izraelskiego. 39 A gdy wykonali wszystko według zakonu Pańskiego, wrócili się do Galilei, do Nazareth, miasta swego. 40 A dziecię rosło i umacniało się pełne mądrości, a łaska Boża była w niem. 41 A rodzicy jego chodzili na każdy rok do Jeruzalem na dzień uroczysty Paschy. 42 A gdy już był we dwunaście leciech, gdy oni wstąpili do Jeruzalem wedle zwyczaju dnia świętego; 43 A skończywszy dni, gdy się wracali, zostało dziecię Jezus w Jeruzalem, a nie obaczyli rodzicy jego. 44 A mniemając, że on był w towarzystwie, uszli dzień drogi i szukali go między krewnymi i znajomymi. 45 A nie nalazłszy, wrócili się do Jeruzalem, szukając go, 46 I stało się po trzech dniach, naleźli go w kościele siedzącego w pośrodku Doktorów, a on ich słucha i pyta ich. 47 A zdumiewali się wszyscy, którzy go słuchali, rozumowi i odpowiedziom jego. 48 A ujrzawszy zdziwili się. I rzekła do niego matka jego: Synu! cóżeś nam tak uczynił? oto ojciec twój i ja żałośni szukaliśmy cię.

49 I rzekł do nich: Cóż jest, żeście mię szukali? Nie wiedzieliście, iż w tych rzeczach, które są Ojca mego, potrzeba żebym był? 50 A oni nie zrozumieli słowa, które im mówił. 51 I zstąpił z nimi i przyszedł do Nazareth, a był im poddany. A matka jego wszystkie te słowa zachowała w sercu swem. 52 A Jezus się pomnażał w mądrości, w leciech i w łasce u Boga i u ludzi.