Ewangelia według Marka 13

Pan Chrystus z Jeruzalem idąc, spytan od uczniów o swem przyjściu i o dokonaniu świata, wiele rzeczy, którychby się strzedz mieli, i którychby naśladować mieli, przepowiada.

A gdy wychodził z kościoła, rzekł mu jeden z uczniów jego: Nauczycielu! patrz, jakie kamienie i jakie budowania. A Jezus odpowiadając, rzekł mu: Widzisz te wszystkie wielkie budowania? Nie zostanie kamień na kamieniu, któryby nie był rozwalon. A gdy siedział na górze Oliwnéj przeciw kościołowi, pytali go osobno Piotr i Jakób i Jan i Andrzéj: Powiedz nam, kiedy się to stanie? i co za znak będzie, gdy sie to wszystko pocznie? A Jezus odpowiedziawszy, począł im mówić: Patrzcie, aby was kto nie zwiódł. Albowiem wiele ich przyjdzie w imię moje, powiadając, iż Ja jestem, i wiele ich zwiodą. A gdy usłyszycie wojny i wieści o wojnach, nie trwóżcież sobą; bo się to dziać musi, aleć nie już koniec. Albowiem powstanie naród przeciw narodowi, i królestwo przeciw królestwu, i będą miejscami trzęsienia ziemie i głody. Początek to boleści. A wy miejcie się sami na pieczy; bo was wydadzą do rad, i w bóżnicach was bić będą, a przed starosty i przed królmi dla mnie stawać będziecie, onym na świadectwo. A potrzeba, aby najprzód u wszystkich narodów była opowiadana Ewangelia. A gdy was wodzić będą wydawając, nie myślcie przedtem, cobyście mówić mieli; ale co wam będzie dano onéj godziny, to mówcie; albowiem nie wy jesteście, którzy mówicie, ale Duch Ś. I wyda brat brata na śmierć, a ojciec syna, i powstaną synowie przeciw rodzicom i będą je zabijać. I będziecie u wszystkich w nienawiści dla imienia mego. Lecz kto dotrwa do końca, ten będzie zbawion. A gdy ujrzycie obrzydłość spustoszenia, stojącą gdzie nie ma, (kto czyta, niech wyrozumie,) tedy którzy są w Żydowskiéj ziemi, niech uciekają na góry. A który będzie na dachu, niech nie schodzi do domu, ani wchodzi, aby miał co wziąć z domu swego. A który będzie na polu, niech się nie wraca nazad, brać suknie swojéj. Lecz biada brzemiennym i karmiącym w one dni. A módlcie się, aby nie było w zimie. Albowiem one dni będą takiemi uciskami, jakie nie były od początku stworzenia, które stworzył Bóg aż dotąd, ani będą. I by był nie ukrócił Pan dni, żadneby ciało nie było zachowane, ale dla wybranych, które wybrał, ukrócił dni. A tedy jeźliby wam kto rzekł: Oto tu jest Chiystus, oto tam, nie wierzcie. Bo powstaną fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy, i będą czynić znaki i cuda ku zwiedzieniu, by mogło być, i wybranych. Wy tedy patrzcie, otom wam wszystko przepowiedział. Ale w one dni po uciśnieniu onem zaćmi się słońce, i księżyc nie da jasności swojéj. I gwiazdy niebieskie będą spadać, a mocy, które są na niebiesiech, poruszą się. A tedy ujrzą Syna człowieczego, przychodzącego w obłokach, z wielką mocą i chwałą. A tedy pośle Anioły swe i zbierze wybrane swe od czterech wiatrów, od wierzchu ziemie aż do wierzchu nieba. A od figi uczcie się podobieństwa: Gdy już gałązka jéj odmładza, i wypuści się liście, poznawacie, iż blizko jest lato. Także i wy, gdy obaczycie, iż się to dziać będzie, wiedzcie, że już blizko jest we drzwiach. Zaprawdę powiadam wam, żeć nie przeminie ten rodzaj, aż się to wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, lecz słowa moje nie przeminą. A o dniu onym, albo godzinie żaden nie wie, ani Aniołowie w niebie, ani Syn, jedno Ojciec. Patrzcie, czujcie a módlcie się; bo nie wiecie, kiedy czas będzie. Jako człowiek, który odjechawszy precz, zostawił dom swój, i dał sługom swym władzę nad każdą robotą swoją, i wrotnemu rozkazał, aby czuł. Czujcież tedy; (bo nie wiecie, kiedy Pan domu przyjdzie: z wieczorali, albo w północy, albo, gdy kury pieją, albo z poranku.) By z prędka przyszedłszy, nie znalazł was śpiących. A co wam mówię, wszystkim mówię: Czujcie.

Cytowane w 40