Ewangelia według Marka 15

Pan Jezus przed Piłatem postawion po wypuszczeniu Barabbasza na śmierć zdan, ukrzyżowan, naigrawan, umarł, z krzyża zdjęt, poczciwie pogrzebion.

1 I wnet rano uczyniwszy radę najwyżsi kapłani z starszymi i z Doktormi i wszystką radą, związawszy Jezusa, wiedli i podali Piłatowi. 2 I pytał go Piłat: Tyś jest królem Żydowskim? A on odpowiedziawszy, rzekł mu: Ty powiadasz. 3 I skarżyli nań najwyżsi kapłani o wiele rzeczy. 4 A Piłat go zasię spytał, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? patrz, w jako wielkich rzeczach cię winują. 5 A Jezus nic więcéj nie odpowiedział, tak iż się Piłat dziwował. 6 A na święto zwykł im był wypuszczać jednego więźnia, któregokolwiek żądali. 7 I był, co go nazywano Barabbaszem, który z buntownikami był w więzieniu, który był w rozruchu popełnił mężobójstwo. 8 A gdy wstąpiła rzesza, poczęła prosić, jako im zawżdy czynił, 9 A Piłat im odpowiedział i rzekł: Chcecież, puszczę wam króla Żydowskiego? 10 Albowiem wiedział, iż go z zazdrości byli najwyżsi kapłani wydali. 11 Lecz przedniejsi kapłani poduszczyli rzeszą, aby im raczéj Barabbasza puścił. 12 A odpowiedziawszy zaś Piłat, rzekł im: Cóż tedy chcecie, uczynię królowi Żydowskiemu? 13 A oni zasię wołali: Ukrzyżuj go! 14 A Piłat im mówił: Cóż wżdy złego uczynił? A oni tem więcéj krzyczeli: Ukrzyżuj go! 15 A Piłat chcąc ludowi dosyć uczynić, puścił im Barabbasza, a Jezusa ubiczowanego podał, aby był ukrzyżowan. 16 A żołnierze wprowadzili go do sieni ratusznéj i zwołali wszystkiéj roty. 17 I oblekli go w purpurę i włożyli nań uplótłszy, cierniową koronę. 18 I poczęli go pozdrawiać: Witaj, królu Żydowski! 19 I bili głowę jego trzciną i plwali nań, a upadając na kolana kłaniali się jemu. 20 A gdy się z niego naigrali, zwlekli go z purpury, i oblekli go w szaty jego i wywiedli go, aby go ukrzyżowali.

21 I przymusili niektórego mimo idącego, Symona Cyrenejczyka, idącego ze wsi, ojca Alexandra i Rufa, aby niósł krzyż jego. 22 I przywiedli go na miejsce Golgotha, co się wykłada: miejsce trupiéj głowy: 23 I dawali mu pić wino z mirrą, i nie wziął. 24 A ukrzyżowawszy go, podzielili szaty jego, miecąc o nie los, co kto miał wziąć. 25 A była trzecia godzina, i ukrzyżowali go. 26 I był napis winy jego napisany: Król Żydowski. 27 A z nim ukrzyżowali dwu łotrów, jednego po prawicy, a drugiego po lewicy jego. 28 I wypełniło się pismo, które mówi: A ze złoczyńcami jest policzon. 29 A mimo przechadzający bluźnili go, kiwając głowami swemi i mówiąc: Ach, który rozwalasz kościół, i we trzech dniach znowu budujesz! 30 Wybaw się samego z krzyża. 31 Także téż i najwyżsi kapłani szydząc, jeden do drugiego z Doktormi mówili: Inne zachował, a samego siebie zachować nie może. 32 Niechże teraz Chrystus, król Izraelski, zstąpi z krzyża, abyśmy ujrzeli i uwierzyli. I którzy z nim byli ukrzyżowani, sromocili go. 33 A gdy była godzina szósta, stały się ciemności po wszystkiéj ziemi aż do dziewiątéj godziny. 34 A dziewiątéj godziny zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eloi, Eloi, lamma sabacthani? co jest wyłożywszy: Boże mój, Boże mój! czemuś mię opuścił? 35 A słysząc niektórzy z około stojących, mówili: Oto, Eliasza woła. 36 A przybieżawszy jeden i napełniwszy gębkę octu, i włożywszy na trzcinę, dał mu pić, mówiąc: Niechajcie, patrzmy, jeźli przjdzie Eliasz, aby go zdjął. 37 A Jezus wypuściwszy głos wielki, skonał. 38 I rozdarła się na dwoje zasłona kościelna od wierzchu aż do dołu. 39 A widząc rotmistrz, który stał przeciwko, iż tak wołając skonał, rzekł: Prawdziwie człowiek ten był Synem Bożym. 40 Były téż i niewiasty patrzając zdaleka, między któremi była Marya Magdalena i Marya, Jakóba mniejszego i Józepha matka, i Salome: 41 I gdy był w Galilei, chodziły za nim i służyły mu; i wiele innych, które były społem z nim wstąpiły do Jeruzalem. 42 A gdy już był wieczór; (albowiem był dzień przygotowania, który jest przed szabbatem),

43 Przyszedł Józeph z Arymathii, zacny senator, który téż oczekiwał królestwa Bożego, i śmiele wszedł do Piłata i prosił o ciało Jezusowe. 44 A Piłat się zdziwił, jeźliby już umarł: a wezwawszy rotmistrza, pytał go, jeźli już umarł. 45 I dowiedziawszy się od rotmistrza, darował ciało Józephowi. 46 A Józeph, kupiwszy prześcieradło i zdjąwszy go, uwinął w prześcieradło i położył go w grobie, który był wyciosan z opoki, i przywalił kamień do drzwi grobowych. 47 A Marya Magdalena i Marya Józephowa patrzyły, kędy go kładziono.