Ewangelia według Marka 7
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
Ludzkie ustawy, przeciwne Boskim, odrzuca, córkę Chananejskiéj niewiasty od djabla wybawia. Głuchego i niemego uzdrawia.
1 I zeszli się do niego Pharyzeuszowie i niektórzy z Doktorów, co byli przyszli z Jeruzalem. 2 A ujrzawszy niektóre z uczniów jego jedzące chleb rękoma pospolitemi, to jest, nie umytemi, przyganili. 3 Albowiem Pharyzeuszowie i wszyscy Żydowie, jeźliby często rąk nie umywali, nie jedzą, trzymając ustawę starszych, 4 I z rynku, jeźliby się nie umyli, nie jedzą: i wiele są innych rzeczy, które im do chowania są podane, umywania kubków i krużyków i naczynia miedzianego i łóżek. 5 I pytali go Pharyzeuszowie i Doktorowie: Przecz uczniowie twoi nie chodzą według podania starszych, ale jedzą chleb pospolitemi rękoma? 6 A on odpowiedziawszy, rzekł im: Dobrze Izajasz o was obłudnikach prorokował, jako jest napisano: Lud ten wargami mię czci, ale serce ich daleko jest odemnie. 7 Lecz próżno mię chwalą, ucząc nauk i przykazania ludzkiego. 8 Albowiem opuściwszy przykazanie Boże, trzymacie ustawy ludzkie, umywanie krużyków i kubków; i wiele innych rzeczy tym podobnych czynicie. 9 I mówił im: Czyście niszczycie przykazanie Boże, abyście ustawę waszę zachowali. 10 Bo Mojżesz rzekł: Czcij ojca twego i matkę twoję, ktoby złorzeczył ojcu albo matce, niechaj śmiercią umrze. 11 A wy mówicie: Jeźliby człowiek rzekł ojcu albo matce: Korban (co jest dar), którykolwiek będzie odemnie, tobie pomocny będzie. 12 I niedopuszczacie mu więcéj nic czynić ojcu swemu albo matce, 13 Niszcząc słowo Boże przez ustawę wasze, którąście uchwalili: i wiele rzeczy tym podobnych czynicie. 14 A przyzwawszy zasię rzeszy, mówił im: Słuchajcie mnie wszyscy a zrozumiejcie. 15 Nie jest rzecz żadna zewnątrz człowieka i wchodząca weń, któraby go splugawić mogła; lecz rzeczy, które pochodzą z człowieka, one są, które pokalają człowieka. 16 Jeźli kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha. 17 A gdy wszedł w dom od rzesze, pytali go uczniowie jego o przypowieści. 18 I rzekł im: Także i wy nie rozumni jesteście? nie rozumiecie, iż wszystko, co zewnątrz wchodzi w człowieka, nie może go splugawić? 19 Albowiem nie wchodzi w serce jego, ale w brzuch idzie i do wychodu wychodzi, czyszcząc wszystkie potrawy. 20 I powiadał, że co pochodzi z człowieka, to pokala człowieka. 21 Bo z wnętrzności serca człowieczego wychodzą myśli złe: cudzołóztwa, porubstwa, mężobójstwa, 22 Kradziestwa, łakomstwa, złości, zdrada, niewstydy, oko złe, bluźnierstwo, pycha, głupstwo. 23 Wszystko to złe z wnętrzności pochodzi i pokala człowieka. 24 A wstawszy ztamtąd, odszedł na granice Tyru i Sydonu: a wszedłszy w dom, nie chciał, aby kto wiedział, a zataić się nie mógł. 25 Albowiem wnet, jako usłyszała o nim niewiasta, któréj córka miała ducha nieczystego, weszła i upadła u nóg jego. 26 Bo była niewiasta pogańska, rodem Syrofeniczka, i prosiła go, aby czarta wyrzucił z córki jéj. 27 Który jéj rzekł: Daj się pierwéj najeść synom; bo nie dobra jest brać chleb synom, a miotać psom. 28 A ona odpowiedziała i rzekła mu: Takci Panie! bo i szczenięta jadają pod stołem odrobiny synowskie. 29 I rzekł jéj: Dla téj mowy idź, wyszedł czart z córki twéj. 30 A gdy odeszła do domu swego, nalazła córkę leżącą na łożu, a iż czart wyszedł. 31 A zaś wyszedłszy z granic Tyru, przyszedł przez Sydon do morza Galilejskiego przez pośrodek granic Dekapolskich. 32 I przywiedli mu głuchego i niemego a prosili go, aby nań rękę włożył. 33 A wziąwszy go na stronę od rzesze, wpuścił palce swe w uszy jego, a splunąwszy, dotknął języka jego, 34 A wejrzawszy w niebo, westchnął i rzekł mu: Effethah! to jest, otwórz się. 35 I wnet się otworzyły uszy jego, i rozwiązała się związka języka jego, i mówił dobrze. 36 I przykazał im, aby nikomu nie powiadali. Ale, im on więcéj zakazował, tem daleko więcéj rozsławiali, 37 I tem bardziéj się dziwowali, mówiąc: Dobrze wszystko uczynił, i głuche uczynił, że słyszą, i nieme, że mówią.
Cytowane w 61
- Ten rozdział CCC(¶2247)
- w. 2 CCC(¶1764)
- w. 3 Summa (EN)(III 38.1)
- w. 4 Summa (EN)(III 38.1)
- w. 6 Mediator Dei(§21
§24 §36) - w. 8 CCC(¶581
¶2247) Amoris Laetitia(§188) - w. 9 Amoris Laetitia(§188)
- w. 10 CCC(¶2218
¶2247) Amoris Laetitia(§188)Gaudium et Spes(§43) - w. 11 CCC(¶2218)Amoris Laetitia(§17
§188) Gaudium et Spes(§43) - w. 12 CCC(¶2218)Amoris Laetitia(§17
§188) Gaudium et Spes(§43) - w. 13 CCC(¶581)Amoris Laetitia(§17
§188) Gaudium et Spes(§43) - w. 14 CCC(¶574)
- w. 15 CCC(¶574)
- w. 16 CCC(¶574)
- w. 17 CCC(¶574)
- w. 18 CCC(¶574
¶582) - w. 19 CCC(¶574
¶582) - w. 20 CCC(¶574
¶582) Veritatis Splendor(§77) - w. 21 CCC(¶574
¶582 Veritatis Splendor(§77)¶1764) - w. 22 CCC(¶574)
- w. 23 CCC(¶574)
- w. 24 Summa (EN)(III 13.4)
- w. 29 CCC(¶2616)
- w. 32 CCC(¶1504)
- w. 33 CCC(¶1151
¶1504) Amoris Laetitia(§289)Dilexit Nos(§36) - w. 34 CCC(¶1151
¶1504) Summa (EN)(III 75.7) - w. 35 CCC(¶1151
¶1504) - w. 36 CCC(¶1504)
- w. 37 Summa (EN)(III 44.3
III 73.5) Ad Catholici Sacerdotii(§24§28)