Ewangelia według Mateusza 25

1 Tedy podobne będzie królestwo niebieskie dziesiąci pannom, które wziąwszy lampy swoje, wyszły przeciw oblubieńcowi i oblubienicy. 2 A pięć z nich było głupich, a pięć mądrych. 3 Ale pięć głupich wziąwszy lampy, nie wzięły oleju z sobą. 4 A mądre wzięły oleju w naczynia swoje z lampami. 5 A gdy oblubieniec omieszkawał, zdrzymały się wszystkie i posnęły. 6 A w północy stało się wołanie: Oto oblubieniec idzie, wynidźcie przeciwko jemu. 7 Tedy wstały one wszystkie panny i ochędożyły lampy swoje. 8 Lecz głupie rzekły mądrym: Dajcie nam z oleju waszego; boć lampy nasze gasną. 9 Odpowiedziały mądre, mówiąc: By snadź nam i wam niedostało, idźcie raczéj do przedających, a kupcie sobie. 10 A gdy szły kupować, przyszedł oblubieniec, a które były gotowe, weszły z nim na gody, i zamknione są drzwi. 11 A na ostatek przyszły i drugie panny, mówiąc: Panie, Panie! otwórz nam. 12 A on odpowiadając, rzekł: Zaprawdę mówię wam, nie znam was. 13 Czujcież tedy; bo nie wiecie dnia ani godziny. 14 Albowiem jako człowiek precz odjeżdżając, wezwał sług swoich i dał im majętności swoje, 15 I dał jednemu pięć talentów, a drugiemu dwa, a drugiemu jeden, każdemu wedle własnego przemożenia, i wnetże odjechał. 16 A poszedłszy on, który był wziął pięć talentów, robił nimi i zyskał drugie pięć. 17 Także i ten, który był wziął dwa, zyskał drugie dwa. 18 Lecz ten, który wziął jeden, szedłszy zakopał w ziemi i skrył pieniądze pana swego. 19 A po niemałym czasie wrócił się pan onych sług i uczynił liczbę z nimi. 20 A przystąpiwszy ten, który wziął pięć talentów, przyniósł drugie pięć talentów, mówiąc: Panie! dałeś mi pięć talentów, otom drugie pięć zyskał. 21 Rzekł mu Pan jego: Dobrzeć, sługo dobry i wierny! gdyżeś nad małem był wiernym, nad wielem cię postanowię, wnidź do wesela Pana twego. 22 I przystąpił téż, który był dwa talenty wziął, i rzekł: Panie! dałeś mi dwa talenty, otom drugie dwa zyskał. 23 Rzekł mu Pan jego: Dobrzeć, sługo dobry i wierny! gdyżeś był wiernym nad małem, nad wielem cię postanowię, wnidź do wesela Pana twego. 24 A przystąpiwszy téż, który był jeden talent wziął, rzekł: Panie! wiem, iżeś jest człowiek srogi, żniesz, gdzieś nie siał, i zbierasz gdzieś nie rozproszył, 25 A bojąc się, odszedłem i skryłem talent twój w ziemię; oto masz, co jest twego. 26 A odpowiadając Pan jego, rzekł mu: Sługo zły i gnuśny! wiedziałeś, iż żnę, gdziem nie siał, i zgromadzam, gdziem nie rozproszył, 27 Miałeś tedy pieniądze moje poruczyć bankierzom, a ja przyszedłszy, wżdybym był odebrał swe z lichwą. 28 A przetóż weźmijcie od niego talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. 29 Albowiem wszelkiemu mającemu będzie dano, i obfitować będzie, a temu, który nie ma, i to, co się zda mieć, będzie wzięto od niego. 30 A niepożytecznego sługę wrzućcie do ciemności zewnętrznéj. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. 31 A gdy przyjdzie Syn człowieczy w majestacie swoim, i wszyscy Aniołowie z nim, tedy siędzie na stolicy majestatu swego. 32 I będą zgromadzone przedeń wszystkie narody, i odłączy je jedne od drugich, jako pasterz odłącza owce od kozłów. 33 I postawi owce po prawicy swojej, a kozły po lewicy. 34 Tedy rzecze król tym, którzy będą po prawicy jego: Pójdźcie błogosławieni Ojca mego, otrzymajcie królestwo wam zgotowane od założenia świata. 35 Albowiem łaknąłem, a daliście mi jeść, pragnąłem, a napoiliście mię: byłem gościem, a przyjęliście mię: 36 Nagim, a przyodzialiście mię, chorym, a nawiedziliście mię, byłem w więzieniu, a przyszliście do mnie. 37 Tedy mu odpowiedzą sprawiedliwi, mówiąc: Panie! kiedyżeśmy cię widzieli łaknącym, a nakarmiliśmy cię? pragnącym, a daliśmyć pić? 38 Kiedyśmy cię téż widzieli gościem, i przyjęliśmy cię? albo nagim, i przyodzialiśmy cię? 39 Albo kiedyśmy cię widzieli niemocnym, albo w ciemnicy, i przyszliśmy do ciebie? 40 A odpowiadając król, rzecze im: Zaprawdę powiadam wam: Pókiście uczynili jednemu z tych braciéj mojéj najmniejszych, mnieście uczynili. 41 Tedy rzecze i tym, którzy po lewicy będą: Idźcie odemnie, przeklęci! w ogień wieczny, który zgotowany jest djabłu i Aniołom jego. 42 Albowiemem łaknął, a nie daliście mi jeść, pragnąłem, a nie daliście mi pić: 43 Byłem gościem, a nie przyjęliście mię, nagim, a nie przyodzialiście mię, niemocnym i w ciemnicy, a nie nawiedziliście mię. 44 Tedy mu odpowiedzą i oni, mówiąc: Panie! kiedyżeśmy cię widzieli łaknącym, albo pragnącym, albo gościem, albo nagim, albo niemocnym, albo w ciemnicy, a nie służyliśmy tobie? 45 Tedy im odpowie, mówiąc: Zaprawdę powiadam wam: Pókiście nie uczynili jednemu z tych najmniejszych, aniście mnie uczynili. 46 I pójdą ci na mękę wieczną: a sprawiedliwi do żywota wiecznego.