Księgi Numeri 32

Synom Ruben i Gad, połowicy pokolenia Manassesowego dano część ich za Jordanem: a oni się obowiązali bracią swoją do ziemie obiecanéj zbrojno doprowadzić.

A synowie Ruben i Gad mieli wiele bydła, i mieli w bydle majętność niezliczoną. A gdy obaczyli Jazer i Galaad, ziemie sposobne do chowania bydła, Przyszli do Mojżesza i Eleazara kapłana i do przełożonych pospólstwa, i rzekli: Ataroth, i Dybon, i Jazer, i Nemra, i Hezebon, i Eleale, i Sabam, i Nebo, i Beon, Ziemia, którą zwojował Pan przed obliczem synów Izraelowych, ziemia jest bardzo obfita na chowanie bydła, a my, słudzy twoi mamy wiele bydła: I prosimy, jeźliśmy naleźli łaskę przed tobą, abyś ją nam, sługom twoim, dał za osiadłość, a nie kazał nam przeprawić się przez Jordan. Którym odpowiedział Mojżesz: A więc bracia wasi pójdą na wojnę, a wy tu siedzieć będziecie? Czemu kazicie serce synów Izraelowych, żeby nie śmieli przejść na miejsce, które im Pan da? Izali nie tak czynili ojcowie wasi, gdym posłał z Kadesbarne na szpiegowanie ziemie? I gdy przyszli aż do Doliny grona, oglądawszy wszystkę ziemię, skazili serce synom Izraelowym, że nie weszli na granice, które im Pan dał: Który rozgniewawszy się przysiągł, mówiąc: Jeźli oglądają ludzie ci, którzy wyszli z Egiptu ode dwudziestu lat i wyżéj, ziemię, którąm pod przysięgą obiecał Abrahamowi, Izaakowi i Jakóbowi: i nie chcieli iść za mną: Oprócz Kaleba, syna Jephone, Cenezejczyka, a Jozuego, syna Nun, ci wypełnili wolą moję. I rozgniewawszy się Pan na Izraela, obwodził go po puszczy czterdzieści lat, aż wyginął wszystek naród, który był złe uczynił przed oczyma jego. A oto wy, prawi, powstaliście miasto ojców waszych, rozmnożenie i wychowanie ludzi grzesznych, abyście przyczynili zapalczywości Pańskiéj przeciw Izraelowi. Jeźli nie będziecie chcieli iść za nim, na pustyni lud opuści: a wy przyczyną będziecie śmierci wszystkich. A oni blisko przystąpiwszy, rzekli: Owczarnie owcom zbudujemy, i chlewy dla bydła, dziatkom téż naszym miasta obronne: A my sami zbrojni i przepasani pójdziemy na wojnę przed synmi Izaelowymi, aż je na miejsca ich wprowadziemy: dziatki nasze i cokolwiek mieć możemy, będą w mieściech murowanych, dla zdrady obywatelów. Nie wrócimy się do domów naszych, aż odzierżą synowie Izraelowi dziedzictwo swoje: I nie będziemy nic domagać się za Jordanem; bo już mamy dzierżawę naszę na wschodniéj jego stronie. Którym rzekł Mojżesz: Jeźli chcecie uczynić, co obiecujecie, idźcież przed Panem gotowi na wojnę: A każdy mąż waleczny niech przejdzie Jordan zbrojno, aż Pan wywróci swe nieprzyjacioły: A będzie mu poddana wszystka ziemia: tedy będziecie bez winy u Pana i u Izraela, i otrzymacie krainy, których chcecie przed Panem. Ale jeźli tego, co powiadacie, nie uczynicie: nikt nie wątpi, że grzeszycie przeciw Bogu: a wiedzcie, iż grzech wasz zachwyci was. A tak budujcie miasta dziatkom waszym, i owczarnie i chlewy owcom i dobytkom waszym: a to, coście obiecali, wypełńcie. I rzekli synowie Gad i Ruben do Mojżesza: Jesteśmy słudzy twoi; uczyniemy, co nasz Pan każe. Dziatki nasze i niewiasty i bydła i dobytki zostawiemy w miastach Galaad, A my, słudzy twoi wszyscy, gotowi pójdziemy na wojnę, jako ty, Panie, mówisz. Przykazał tedy Mojżesz Eleazarowi kapłanowi, i Jozuemu, synowi Nun, i książętom domów wedle pokolenia Izraelowego, i rzekł do nich: Jeźli przejdą synowie Gad i synowie Ruben z wami Jordan wszyscy zbrojno ku bitwie przed Panem, i wam ziemia będzie poddana: dajcie im Galaad w osiadłość. Ale jeźliby przejść nie chcieli zbrojno z wami do ziemie Chanaan, między wami miejsca ku mieszkaniu niech wezmą. Odpowiedzieli synowie Gad i synowie Ruben: Jako mówił Pan sługom swoim, tak uczynimy: Sami zbrojno pójdziemy przed Panem do ziemie Chanaan, i wyznawamy, żeśmy osiadłość już wzięli za Jordanem. A tak dał Mojżesz synom Gad, i Ruben, i połowicy pokolenia Manasse, syna Józephowego, królestwo Sehon, króla Amorrejczyka, i królestwo Og, króla Bazan, i ziemie ich z miasty swemi wokoło. Zbudowali tedy synowie Gad, Dybon i Ataroth i Aroer, I Ethroth, i Sophan, i Jazer, i Jekbaa, I Bethnemra, i Betharan, miasta obronne, i stania bydłu swemu. A synowie Ruben zbudowali Hezebon, i Eleale, i Karyathaim, I Nabo, i Baalmeon, odmieniwszy im imiona, Sabama téż: dając nazwiska miastom, które zbudowali. Lecz synowie Machir, syna Manasse szli do Galaad, i spustoszyli ją, zabiwszy Amorrejczyka, obywatela jéj. Dał tedy Mojżesz ziemię Galaad Machir, synowi Manasse, który mieszkał w niéj. A Jair, syn Manasse, poszedł i wziął wioski jéj, które nazwał Hawoth Jair, to jest wsi Jair. Nobe téż poszedł, i wziął Chanath z wioskami jéj: i nazwał ją imieniem swojem Nobe.

Cytowane w 0