Księgi Numeri 7

1 I stało się w dzień, którego dokończył Mojżesz przybytku i postawił go, i namazał i poświęcił go ze wszytkim sprzętem jego, ołtarz także, i wszystko naczynie jego: 2 Ofiarowały książęta Izraelskie i głowy familii, które były w każdem pokoleniu, i przełożeni nad tymi, którzy policzeni byli, 3 Dary przed Panem: sześć wozów przykrytych ze dwunaścią wołów: jeden wóz darowało dwoje książąt, a każdy po jednym wołu: i ofiarowali je przed przybytkiem. 4 I rzekł Pan do Mojżesza: 5 Przyjmij od nich, aby były na posługę przybytku, a dasz je Lewitom według porządku posługi ich. 6 A tak przyjąwszy Mojżesz wozy i woły, oddał je Lewitom. 7 Dwa wozy i czterech wołów dał synom Gerson, według tego, jako potrzebowali. 8 Cztery drugie wozy i ośm wołów dał synom Merary, według urzędów i służby ich, pod ręką Ithamara, syna Aarona, kapłana. 9 A synom Kaath nie dał wozów i wołów; bo w świątnicy służą, a brzemiona na swych ramionach noszą. 10 Ofiarowały tedy książęta na poświęcenie ołtarza w dzień, którego jest pomazany, dar swój przed ołtarz. 11 I rzekł Pan do Mojżesza: Każde książę każdego dnia niech ofiaruje dary na poświęcenie ołtarza. 12 A tak pierwszego dnia ofiarował dar swój Nahasson, syn Aminadab, z pokolenia Juda. 13 A były w nim miska śrebrna, która ważyła sto i trzydzieści syklów, czasza śrebrna mająca siedmdziesiąt syklów wedle wagi świątnice, obie pełne białéj mąki zaczynionéj oliwą na ofiarę: 14 Moździerzyk z dziesiąci syklów złotych pełen kadzidła: 15 Wołu z stada i barana i baranka rocznego na całopalenie: 16 I kozła za grzech. 17 A na ofiarę zapokojnych wołów dwa, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać jest ofiara Nahassona, syna Aminadab. 18 Wtórego dnia ofiarował Nathanael, syn Suar, książę z pokolenia Issachar: 19 Miskę śrebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę śrebrną mającą siedmdziesiąt syklów wedle wagi świątnice, obie pełne białéj mąki oliwą zaczynionéj na ofiarę: 20 Moździerzyk złoty mający dziesięć syklów pełen kadzidła: 21 Wołu z stada i barana i baranka rocznego na całopalenie: 22 I kozła za grzech. 23 A na ofiarę zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Ta była ofiara Nathanaela, syna Suar. 24 Trzeciego dnia książę synów Zabulon Eliab, syn Helon, 25 Ofiarował miskę śrebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę śrebrną mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białéj mąki oliwą zaczynionéj na ofiarę: 26 Moździerzyk złoty ważący dziesięć syklów pełen kadzidła: 27 Wołu z stada i barana i baranka rocznego na całopalenie: 28 I kozła za grzech. 29 A na ofiarę zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać jest ofiara Eliab, syna Helon. 30 Dnia czwartego książę synów Ruben Elisur, syn Sedeur, 31 Ofiarował miskę śrebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę śrebrną mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białéj mąki oliwą zaczynionéj na ofiarę: 32 Moździerzyk złoty ważący dziesięć syklów pełen kadzidła: 33 Wołu z stada i barana i baranka rocznego na całopalenie: 34 I kozła za grzech. 35 A na ofiarę zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Elisur, syna Sedeur. 36 Dnia piątego książę synów Symeon Salamiel, syn Surysaddai, 37 Ofiarował miskę śrebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę śrebrną mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białéj mąki oliwą zaczynionéj na ofiarę: 38 Moździerzyk złoty ważący dziesięć syklów pełen kadzidła: 39 Wołu z stada i barana i baranka rocznego na całopalenie: 40 I kozła za grzech. 41 A na ofiary zapokojne wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Salamiel, syna Surysaddai. 42 Dnia szóstego książę synów Gad Eliasaph, syn Duel, 43 Ofiarował miskę śrebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę śrebrną mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białéj mąki oliwą zaczynionéj na ofiarę: 44 Moździerzyk złoty ważący dziesięć syklów, pełen kadzidła: 45 Wołu z stada i barana i baranka rocznego na całopalenie: 46 I kozła za grzech. 47 A na ofiary zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Eliasaph, syna Duel. 48 Dnia siódmego książę synów Ephraim Elisama, syn Ammiud, 49 Ofiarował miskę śrebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę śrebrną, mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białéj mąki oliwą zaczynionéj na ofiarę: 50 Moździerzyk złoty ważący dziesięć syklów, pełen kadzidła: 51 Wołu z stada i barana i baranka rocznego na całopalenie: 52 I kozła za grzech. 53 A na ofiary zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Elisama, syna Ammiud. 54 Dnia ósmego książę synów Manasse Gamaliel, syn Phadassur, 55 Ofiarował miskę śrebrną, ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę śrebrną mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białéj mąki oliwą zaczynionéj na ofiarę: 56 Moździerzyk złoty, ważący dziesięć syklów, pełen kadzidła: 57 Wołu z stada i barana i baranka rocznego na całopalenie: 58 I kozła za grzech. 59 A na ofiary zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Gamaliela, syna Phadassur. 60 Dnia dziewiątego książę synów Benjamin Abidan, syn Gedeonów, 61 Ofiarował miskę śrebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę śrebrną, mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białéj mąki oliwą zaczynionéj na ofiarę: 62 I moździerzyk złoty ważący dziesięć syklów, pełen kadzenia: 63 Wołu z stada i barana i baranka rocznego na całopalenie: 64 I kozła za grzech. 65 A na ofiary zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Abidan, syna Gedeonowego. 66 Dnia dziesiątego książę synów Dan Ahiezer, syn Ammisaddai, 67 Ofiarował miskę śrebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę śrebrną mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne mąki oliwą zaczynionéj na ofiarę: 68 Moździerzyk złoty ważący dziesięć syklów, pełen kadzidła: 69 Wołu z stada i barana i baranka rocznego na całopalenie: 70 I kozła za grzech. 71 A na ofiary zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Ahiezer, syna Ammisaddai. 72 Dnia jedenastego książę synów Aser Phegiel, syn Ochran, 73 Ofiarował miskę śrebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę śrebrną mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne białéj mąki oliwą zaczynionéj na ofiarę: 74 Moździerzyk złoty mający dziesięć syklów, pełen kadzidła: 75 Wołu z stada i barana i baranka rocznego na całopalenie: 76 I kozła za grzech. 77 A na ofiary zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Phegiel, syna Ochran. 78 Dnia dwunastego książę synów Nephtali Ahira, syn Enan, 79 Ofiarował miskę śrebrną ważącą sto i trzydzieści syklów, czaszę śrebrną mającą siedmdziesiąt syklów na wagę świątnice, obie pełne mąki oliwą zaczynionéj na ofiarę: 80 Moździerzyk złoty ważący dziesięć syklów, pełen kadzidła: 81 Wołu z stada i barana i baranka rocznego na całopalenie: 82 I kozła za grzech. 83 A na ofiary zapokojnych wołów dwu, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Ahira, syna Enan. 84 Te rzeczy na poświącanie ołtarza są ofiarowane od książąt Izraelowych w dzień, którego poświęcon jest: misek śrebrnych dwanaście, czasz śrebrnych dwanaście, moździerzyków złotych dwanaście: 85 Tak że sto i trzydzieści syklów srebra miała miska jedna, a siedmdziesiąt syklów czasza jedna: to jest, w obec wszystkiego naczynia ze śrebra syklów dwa tysiące cztery sta wagi świątnice. 86 Moździerzyków złotych dwanaście pełnych kadzidła, po dziesiąci syklach ważących wagą świątnice: to jest wespół złota syklów sto i dwadzieścia. 87 Wołów z stada na całopalenie dwanaście, baranów dwanaście, baranków rocznych dwanaście i mokre ofiary ich, kozłów dwanaście za grzech. 88 Na ofiary zapokojnych wołów dwadzieścia i cztery, baranów sześćdziesiąt, kozłów sześćdziesiąt, baranków rocznych sześćdziesiąt. Te rzeczy są ofiarowane na poświącaniu ołtarza, gdy go pomazano. 89 A gdy wchodził Mojżesz do przybytku przymierza, aby się radził wyrocznice, słyszał głos mówiącego do siebie z ubłagalnie, która była nad skrzynią świadectwa między dwiema Cherubiny, zkąd téż mawiał do niego.