Proroctwo Ozeaszowe 1

Z rozkazania Boskiego pojął sobie Ozeasz prorok za żonę niewiastę nierządną i miał z nią dzieci: co téż to znaczyło, i o jednym ustawionym pasterzu.

OZEASZOWE

1 Słowo Pańskie, które się stało do Ozee, syna Beery, za dni Ozyasza, Joathana, Achaza, Ezechiasza, królów Judzkich, a za dni Jeroboama, syna Joas, króla Izrael. 2 Początek mówienia Pana w Ozee, i rzekł Pan do Ozee: Idź, pojmij sobie żonę wszetecznicę, a spłodź sobie syny wszeteczne; bo cudzołożąc cudzołożyć będzie ziemia od Pana. 3 I szedł a pojął Gomer, córkę Debelaim, i poczęła i porodziła mu syna. 4 I rzekł Pan do niego: Nazów imię jego Jezrahel; bo jeszcze mało, a nawiedzę krew Jezrahel nad domem Jehu i uczynię, że ustanie królestwo domu Izraelskiego. 5 A dnia onego złamię łuk Izraelów w dolinie Jezrahel. 6 A poczęła jeszcze i porodziła córkę. I rzekł mu: Nazów imię jéj Bez miłosierdzia; bo nie przydam więcéj zmiłować się nad domem Izraelskim, ale zapomnieniem zapomnię ich. 7 A nad domem Juda zmiłuję się i zbawię ich w Panu, Bogu ich: a nie zbawię ich przez łuk i przez miecz i przez wojnę i przez konie i przez jezdne. 8 I ostawiła tę, która była bez miłosierdzia, i poczęła a porodziła syna. 9 I rzekł: Nazów imię jego Nie lud mój; boście wy nie lud mój, i Ja nie będę waszym.

Cytowane w 8

Ten rozdział CCC(¶762¶1611)Kompendium nauki społecznej Kościoła(111)Summa (EN)(Suppl 67.2)
w. 2 Summa (EN)(I-II 94.5II-II 154.2)Mulieris Dignitatem(§23)
w. 3 Summa (EN)(I-II 102.2)