Proroctwo Ozeaszowe 12

Opisuje pomstę Izraelowi, wspomina dobrodziejstwa Pańskie, które czynił Jakóbowi, wzywanie ludu przez proroki, a gani bałwochwalstwo w Galaad.

Ogarnął mię zaprzeniem Ephraim, a zdradą dom Izraelski, lecz Judas świadek zstąpił z Bogiem i z świętymi wierny. Ephraim pasie wiatr, chodzi za gorącem, cały dzień kłamstwo i spustoszenie mnoży; a przymierze z Assyryjczykami stanowił i oliwę do Egiptu woził. A tak prawo Pańskie z Juda, i nawiedzenie nad Jakóbem według dróg jego, i według wynalazków jego odda mu. W żywocie podchwycił brata swego, a mocą swą zdarzyło mu się z Aniołem. I przemógł Anioła i był posilon, płakał i prosił go: w Bethelu znalazł go, a tam mówił z nami. A Pan, Bóg zastępów, Pan pamiątka jego. A ty nawrócisz się do Boga twego, miłosierdzia i sądu przestrzegaj a miéj nadzieję w Bogu twoim zawżdy. Chanaan, w ręce jego szala zdradliwa, potwarz umiłował. I rzekł Ephraim: Wszakżem się zbogacił, nalazłem bałwan sobie, wszystkie prace moje nie najdą mi nieprawości, którąm zgrzeszył. A Ja Pan, Bóg twój, z ziemie Egipskiéj, jeszcze cię posadzę w namieciech jako za dni uroczystego święta. I mówiłem do proroków, Jam téż widzenie rozmnożył i w ręce proroków jestem przypodoban. Jezli Galaad bałwan, tedyć próżno byli w Galgalu woły ofiarujący; bo i ołtarze ich jako stogi na zagoniech polnych. Uciekł Jakób do krainy Syryjskiéj, i służył Izrael dla żony i dla żony strzegł. A przez proroka wywiódł Pan Izraela z Egiptu, i przez proroka zachowan jest. Ku gniewu mię pobudził Ephraim gorzkościami swemi, a krew jego przyjdzie nań, i zhańbienie swoje odda mu Pan jego.

Cytowane w 2