Księgi Przypowieści 10

Mówi w tym rozdziale o synie mądrym i głupim, sprawiedliwym i złym, robotnym i legawym, uprzejmym i przewrotnym, o miłości i nienawiści, o dobroci i złości języka.

PRZYPOWIEŚCI SALOMONOWE

Paraboły, albo Przypowieści Salomonowe

Mądry syn rozwesela ojca: a syn głupi smutkiem jest matce swojéj. Nic nie pomogą skarby niezbożności, lecz sprawiedliwość wybawi od śmierci. Nie udręczy Pan głodem dusze sprawiedliwego: a zasadki niezbożnych wywróci. Ubóstwo sprawiła ręka leniwa: ale ręka mocnych bogactwa gotuje. Kto się wspiera na kłamstwach, ten pasie wiatry: a tenże téż ściga latające ptaki. Kto zbiera we żniwa, syn mądry jest: ale kto śpi lecie, syn pohańbienia. Błogosławieństwo Pańskie nad głową sprawiedliwego: a nieprawość usta bezbożnych pokrywa. Pamiątka sprawiedliwego z chwałą: ale imię niezbożnych zginie. Mądry sercem przyjmuje przykazania: głupi bywa bit wargami. Kto chodzi w prostości, bezpiecznie chodzi: lecz kto wywraca drogi swe, wyjawion będzie. Kto mruga okiem, przyniesie żal: a głupi wargami będzie bit. Źródło żywota usta sprawiedliwego: a usta niezbożnych nieprawość pokrywają. Nienawiść wzbudza swary: a wszystkie występki miłość pokrywa. w uściech mądrego najduje się mądrość: a kij na grzbiecie tego, któremu nie staje serca. Mądrzy tają umiejętność: lecz usta głupiego są bliskie pohańbienia. Majętność bogatego miasto mocy jego: bojaźń ubogich niedostatek ich. Robota sprawiedliwego ku żywotowi: ale urodzaj niezbożnego ku grzechowi. Droga do żywota, strzegącemu ćwiczenia: lecz kto opuszcza karność, błądzi. Wargi kłamliwe tają w sobie nienawiść: kto mówi potwarz, głupi jest. W wielomówności nie będzie bez grzechu: lecz kto miarkuje wargi swe, bardzo roztropny jest. Śrebro wyborne język sprawiedliwego: ale serce niezbożnych za nic nie stoi. Wargi sprawiedliwego nauczają wielu: lecz którzy nieumiejętni są, w niedostatku serca pomrą. Błogosławieństwo Pańskie czyni bogatymi, ani się przyłączy do nich utrapienie. Głupi jakoby śmiechem czyni niecnotę, ale mądrością jest mężowi baczność. Czego się boi niezbożnik, przyjdzie nań: żądanie ich sprawiedliwym będzie dano. Jako chmura przechodząca przeminie niezbożnik: lecz sprawiedliwy jako fundament wieczny. Jako ocet zębom, a dym oczom, tak leniwy tym, którzy go posłali. Bojaźń Pańska dni przyczyni: a lata niezbożnych będą ukrócone. Oczekawanie sprawiedliwych wesele: lecz nadzieja niezbożnych zginie. Moc prostego droga Pańska: a strach tym, którzy źle czynią. Sprawiedliwy na wieki poruszon nie będzie: a niezbożnicy mieszkać nie będą na ziemi. Usta sprawiedliwego zrodzą mądrość: język przewrotnych zginie. Wargi sprawiedliwego upatrują wdzięczności: a usta bezbożnych przewrotności.

Cytowane w 16