Księgi Przypowieści 11

Opisuje użytki sprawiedliwości i prawości, tudzież i inszych cnót, a zaś szkody, które przynoszą złości i marne bogactwa.

Waga zdradliwa brzydliwość jest u Pana: a gwicht sprawiedliwy wola jego. Gdzie będzie pycha, tam będzie i hańba: a gdzie jest pokora, tam i mądrość. Prostota sprawiedliwych poprowadzi je: a podejście fałszerzów spustoszy je. Nie pomogą bogactwa w dzień pomsty: ale sprawiedliwość wybawi od śmierci. Sprawiedliwość prostego naprostuje drogę jego: a niezbożnik upadnie w swojéj niezbożności. Sprawiedliwość prawych wyzwoli je: a niesprawiedliwi w zasadkach swoich poimani będą. Gdy umrze człowiek niezbożny, ustanie wszystka nadzieja: i oczekawanie frasowliwych zginie. Sprawiedliwy z ucisku wyrwan jest: a miasto niego niezbożnik będzie dany. Obłudnik usty zdradza przyjaciela swego: ale sprawiedliwi umiejętnością będą wybawieni. W szczęściu sprawiedliwych będzie się radowało miasto: a w zatraceniu niezbożnych będzie pochwała. Błogosławieństwem sprawiedliwych wywyższy się miasto: a usty niezbożnych wywróci się. Kto gardzi przyjacielem swoim, potrzebujący serca jest: a człowiek rozumny milczy. Kto zdradliwie chodzi, objawia tajemnice: ale kto wiernego serca, tai tego, czego mu się przyjaciel zwierzył. Gdzie niemasz rządzce, lud upadnie: a zdrowie, gdzie wiele rady. Złem utrapion będzie, który ręczy za obcego: lecz, kto się strzeże sideł, bezpieczen będzie. Niewiasta wdzięczna dostąpi sławy: a mocarze będą mieć bogactwa. Dobrze czyni duszy swéj człowiek miłosierny: a który okrutnym jest, odrzuca i krewne. Bezbożnik czyni dzieło nietrwałe, a siejącemu sprawiedliwość zapłata wierna. Łaskawość gotuje żywot: a naśladowanie złych śmierć. Brzydliwe Panu serce przewrotne: a upodobanie jego w tych, którzy w prostości chodzą. Ręka w ręce, nie ujdzie zły karania: ale nasienie sprawiedliwych zachowane będzie. Kolce złote w pysku u świnie niewiasta piękna a głupia. Żądza sprawiedliwych wszelka dobra jest: oczekawanie niezbożników zapalczywość. Jedni udzielają własnych, a bogatszymi się stawają, a drudzy wydzierają nieswoje, a zawsze są w niedostatku. Dusza, która błogosławi, utyje: a kto upaja, i sam też upojon będzie. Kto kryje zboże, przeklnie go pospólstwo: lecz błogosławieństwo nad głową przedawających. Dobrze wstaje rano, który szuka dobra: ale kto szuka złości, zatłumi go. Kto ufa w bogactwach swoich, upadnie: a sprawiedliwi jako zielony list zakwitną. Kto miesza dom swój, odziedziczy wiatry: a kto głupi jest, będzie służył mądremu. Owoc sprawiedliwego drzewo żywota: a kto przyjmuje dusze, mądry jest. Jeźliż sprawiedliwy na ziemi odnosi: jako daleko więcéj niezbożny i grzeszny?

Cytowane w 13