Księgi Przypowieści 14

Mądrość, albo głnpość białéj głowy po czem poznać: o chytrym synie zdradliwym, o miłosierdziu i bojaźni Bożéj.

Mądra niewiasta buduje dom swój: a głupia i zbudowany rękoma zepsuje. Chodzący prostą drogą i bojący się Boga, wzgardzon bywa od tego, który bezecną drogą chodzi. W uściech głupiego kij pychy: lecz wargi mądrych strzegą ich. Kędy niemasz wołów, żłób próżny jest: a gdzie wiele zboża, tam jest jawna moc wołu. Świadek prawdziwy nie kłama: lecz nieprawdę powiada świadek zdradliwy. Szuka naśmiewca mądrości, a nie najduje: nauka roztropnych łacna. Idź przeciw mężowi głupiemu, a nie zna warg mądrości. Mądrość chytrego jest rozumieć drogę swoję: a nieopatrzność głupich obłędna. Głupi będzie się śmiał z grzechu: a między sprawiedliwymi będzie mieszkała łaska. Serce, które zna gorzkość dusze swojéj, do wesela jego nie przymięsza się obcy. Dom niezbożnych zgładzon będzie: lecz przybytki sprawiedliwych zakwitną. Jest droga, która się zda człowiekowi sprawiedliwa: ale koniec jéj prowadzi do śmierci. Śmiech będzie zmięszan z żałością: a koniec wesela smutek posiada. Drogami swemi nasycon będzie głupi: a nad nim będzie mąż dobry. Prostak wierzy każdemu słowu: chytry rozważa kroki swoje. Syn zdradliwy nie będzie miał nic dobrego: ale słudze mądremu poszczęścią się sprawy, i wyprostuje się droga jego. Mądry boi się i odstępuje od złego: głupi przeskakuje a dufa. Niecierpliwy czynić będzie głupstwo: a mąż chytry przemierzły jest. Maluczcy posiędą głupstwo: a opatrzni będą czekać umiejętności. Będą leżeć źli przed dobrymi: a niezbożnicy u drzwi sprawiedliwych. Ubogi i bliźniemu swemu omierzły będzie: ale bogatych jest przyjaciół wiele. Kto gardzi bliźnim swoim, grzeszy: ale kto ma litość nad ubogim, błogosławiony będzie. Kto wierzy w Pana, miłosierdzie miłuje. Błądzą, którzy źle czynią: miłosierdzie i prawda gotują dobra. Ze wszelkiéj roboty będzie dostatek: ale, gdzie słów wiele, tam często niedostatek. Korona mądrych bogactwa ich: szaleństwo głupich nieroztropność. Wybawia duszę świadek prawdziwy: a zdradliwy kłamstwa mówi. W bojaźni Pańskiéj ufanie mocy: i synowie jego nadzieję mieć będą. Bojaźń Pańska zdrój żywota, aby uszli upadku śmierci. W wielkości ludu godność królewska: a w trosze ludzi zelżywość książęcia. Kto jest cierpliwy, wielką się mądrością rządzi: a kto niecierpliwy jest, wywyższa swe głupstwo. Żywot ciała zdrowie serca: spróchnienie kości zazdrość. Kto czyni krzywdę ubogiemu, urąga Stworzycielowi jego: a czci go, kto ma zmiłowanie nad ubogim. Dla złości swéj niezbożnik wygnany będzie: ale sprawiedliwy nadzieję ma przy śmierci swojéj. W sercu roztropnego odpoczywa mądrość: i wszelkie nieuczone wyćwiczy. Sprawiedliwość wywyższa naród: ale grzech czyni ludzie mizernymi. Sługa roztropny wdzięczny jest królowi: niepożyteczny gniew jego odniesie.

Cytowane w 13