Księgi Przypowieści 15

Odpowiedź mięka język mądry i niepomierny: ofiary i nauka bezbożnych co czyni:ą: o posłuszeństwie, o mężu gniewliwym a leniwym, o łakomstwie, o bojaźni Bożéj tu uczy.

1 Odpowiedź łagodna uśmierza gniew: ale mowa przykra pobudza. 2 Język mądrych zdobi umiejętność: usta głupich wywierają głupstwo. 3 Na każdem miejscu oczy Pańskie wypatrują dobre i złe. 4 Język łagodny drzewo żywota: a który niemierny jest, zetrze ducha. 5 Głupi śmieje się z strofowania ojca swego: lecz, kto strzeże karności, chytrszy będzie. W obfitej sprawiedliwości moc jest największa: a myśli niezbożnych będą wykorzenione. 6 Dom sprawiedliwego moc wielka: a w dochodziech niezbożnego zamieszanie. 7 Wargi mądrych siać będą umiejętność: serce głupich inaksze będzie. 8 Ofiary niezbożnych obrzydłe Panu: modlitwy sprawiedliwych przyjemne. 9 Obrzydłość jest Panu droga niezbożnego: który idzie za sprawiedliwością, jest umiłowany od niego. 10 Nauka zła opuszczającemu drogę żywota: kto nienawidzi karności, umrze. 11 Piekło i zatracenie przed Panem: jako daleko więcéj serca synów człowieczych. 12 Zaraźliwy nie miłuje tego, kto go karze, i do mądrych nie idzie. 13 Serce wesołe rozwesela oblicze: w frasunku serca duch upada. 14 Serce mądrego szuka nauki: a usta głupich karmią się nieumiejętnością. 15 Wszystkie dni ubogiego złe: myśl bezpieczna jako ustawiczne gody. 16 Lepsza jest trocha z bojaźnią Pańską, niż wielkie skarby a nienasycające. 17 Lepiej jest być proszonym na jarzynę z miłością, niż na cielę tłuste z nienawiścią. 18 Mąż gniewliwy pobudza swary: który cierpliwy jest, uśmierza wzbudzone. 19 Droga leniwych jako płot cierniowy: droga sprawiedliwych bez obrazy. 20 Syn mądry uwesela ojca: a głupi człowiek gardzi matką swoją. 21 Głupstwo wesele głupiemu: a mąż mądry prostuje kroki swoje. 22 Rozpraszają się myśli, kędy niemasz rady: ale, gdzie jest wiele radzących, utwierdzają się. 23 Weseli się człowiek w zdaniu ust swoich: a mowa czasu swego rzeczoną jest bardzo dobra. 24 Ścieżka żywota nad umiejętnym, aby się uchronił piekła najgłębszego. 25 Dom pysznych Pan wywróci: a granice wdów potwierdza. 26 Obrzydłość Panu myśli złe: a czysta mowa najpiękniejsza potwierdzona będzie od niego. 27 Miesza dom swój, który łakomstwa naśladuje: a kto nienawidzi darów, będzie żył. Przez miłosierdzie i wiarę bywają oczyszczane grzechy: a przez bojaźń Pańską wszelki odstępuje od złego. 28 Serce sprawiedliwego rozmyśla posłuszeństwo: usta niezbożnych opływają złością. 29 Daleko jest Pan od niezbożnych: a modlitwy sprawiedliwych wysłucha. 30 Światłość oczu uwesela duszę: a dobra sława czyni tłuste kości. 31 Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie. 32 Kto odrzuca karność, wzgardza duszę swoję: ale kto przyjmuje karanie, panem jest serca. 33 Bojaźń Pańska ćwiczenie mądrości, a sławę uprzedza pokora.

Cytowane w 14

w. 1 Summa (EN)(I-II 47.4)
w. 5 Summa (EN)(I-II 66.1I-II 73.4)
w. 11 Summa (EN)(I 14.10)
w. 15 Summa (EN)(II-II 75.1)
w. 16 Kompendium nauki społecznej Kościoła(257)
w. 18 Summa (EN)(II-II 37.2II-II 41.2)
w. 23 Summa (EN)(II-II 73.3)
w. 27 Summa (EN)(I-II 68.4I-II 113.4II-II 54.2III 49.1III 84.5)