Księgi Przypowieści 16
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
Że Pan Bóg sprawuje serce ludzkie, widzi i waży, chwali ubóstwo, mądrość, pokorę, starości cierpliwość.
1 Człowiecza jest duszę przygotować: a Pańska rządzić językiem. 2 Wszystkie drogi człowiecze są jawne przed oczyma jego: Pan jest, który uważa duchy. 3 Objaw Panu uczynki twoje, a będą wyprostowane myśli twoje. 4 Pan wszystko udziałał sam dla siebie: téż i niezbożnika na zły dzień. 5 Obrzydły jest Panu każdy pyszny: by téż ręka do ręki była, nie uchodzi karania. Początek drogi dobréj, czynić sprawiedliwość, i wdzięczniejsza Bogu, niźli ofiary ofiarować. 6 Miłosierdziem i prawdą nieprawość bywa odkupiona: a w bojaźni Pańskiéj strzegą się złego. 7 Gdy się podobają Panu drogi człowiecze, tedy i nieprzyjacioły jego przywiedzie do pokoju. 8 Lepsza jest trocha z sprawiedliwością: niźli wielkie dochody z nieprawością. 9 Serce człowiecze rozrządza drogi swoje: ale Pańska jest prostować kroki jego. 10 Proroctwo w wargach królewskich: w sądzie nie błądzą usta jego. 11 Waga i szala jest sąd Pański: a uczynki jego wszystkie gwichty w worku. 12 Obrzydliwi królowie, którzy źle czynią; bo sprawiedliwością umacnia się stolica. 13 Upodobanie królewskie wargi sprawiedliwe: kto mówi dobrze, będzie umiłowan. 14 Gniew królewski posłowie śmierci: a mąż mądry ubłaga go. 15 W wesołości twarzy królewskiéj żywot, a łaska jego jako deszcz późny. 16 Nabywaj mądrości; bo lepsza jest nad złoto, i nabywaj roztropności; bo droższa jest nad srebro. 17 Ścieżka sprawiedliwych odchyla się od złego: stróż dusze swéj strzeże drogi swojéj. 18 Przed zginieniem uprzedza pycha, a przed upadkiem duch się wynosi. 19 Lepiej jest korzyć się z cichymi, niźli dzielić korzyści z pysznymi. 20 Ćwiczony w słowie najdzie dobra: a który ma nadzieję w Panu, błogosławiony jest. 21 Który jest mądrego serca, będzie nazwany rozumnym: a kto wdzięcznej wymowy, więcej odniesie. 22 Zdrój żywota nauka tego, kto ją ma: a nauka głupich szaleństwo. 23 Serce mądrego wyćwiczy usta jego, a wargom jego przyda wdzięczności. 24 Plastr miodu słowa ozdobne, słodkość duszy zdrowie kościom. 25 Jest droga, która się zda człowiekowi prawa: a koniec jej prowadzi do śmierci. 26 Dusza robiącego robi sobie; bo go przymuszają usta jego. 27 Mąż niezbożny wykopuje złość, a na wargach jego ogień się rozpala. 28 Człowiek przewrotny wszczyna zwady, a świegotliwy rozłącza książęta. 29 Mąż złościwy nuci bliźniego swego i prowadzi go drogą nie dobrą. 30 Kto zapatrzywszy się, myśli przewrotności, gryząc wargi swoje, dokazuje złości. 31 Wieniec godności szędziwość, która się najduje w drogach sprawiedliwości. 32 Lepszy jest cierpliwy, niźli mąż mocny: a który panuje sercu swemu, niż ten, co miast dobywa. 33 Losy do łona rzucają: ale od Pana bywają nastrojone.