Księgi Przypowieści 19
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
O prostocie ubogiego człowieka: bogactwa przymnożą przyjaciół; o świadku fałesznym, o chwale cierpliwego, o gniewie królewskim, o żonie swarliwéj, o dobréj żony dawaczu, o wyćwiczeniu syna.
1 Lepszy jest ubogi, który chodzi w prostocie swéj, niźli bogaty warg przewrotnych i głupi. 2 Gdzie niemasz umiejętności dusze, niemasz dobra: a kto prędkich jest nóg, potknie się. 3 Głupstwo człowiecze wywraca drogę jego, a na Boga wre sercem swem. 4 Bogactwa przyczyniają wiele przyjaciół: lecz od ubogiego i ci, które miał, odstępują. 5 Świadek fałeszny nie ujdzie karania: a kto mówi kłamstwa, nie uciecze. 6 Wiele tych, którzy czczą osobę możnego, i są przyjaciółmi dary dającego. 7 Bracia człowieka ubogiego nienawidzą go: a ktemu i przyjaciele daleko odstąpili od niego. Kto się tylko na słowiech sadzi, nic nie będzie miał. 8 Lecz, kto ma rozum, miłuje duszę swoję, a strzegący roztropności najdzie dobra. 9 Świadek fałeszny nie ujdzie karania: a kto mówi kłamstwa, zginie. 10 Nie przystoi głupiemu rozkosz: ani słudze panować nad książęty. 11 Nauka męża po cierpliwości bywa doznana: a cześć jego jest mijać nieprawość. 12 Jako ryk lwi, tak i gniew królewski: a jako rosa na trawie, tak téż wesoła twarz jego. 13 Żałość ojcowa syn głupi: a dach ustawicznie kapający, swarliwa niewiasta. 14 Dom i majętności dane bywają od rodziców: ale żona roztropna właśnie od samego Pana. 15 Lenistwo przynosi ospałość: a dusza niedbała będzie łaknęła. 16 Kto strzeże przykazania, strzeże dusze swojéj: lecz, kto zaniedbywa drogi swéj, umorzon będzie. 17 Na lichwę daje Panu, kto ma litość nad ubogim, i nagrodę jego odda mu. 18 Ćwicz syna twego, nie rozpaczaj: a ku zabiciu jego nie przykładaj dusze twojéj. 19 Kto niecierpliwy jest, szkodę popadnie: a gdy wydrze, drugie przyda. 20 Słuchaj porady a przyjmuj ćwiczenie, abyś był mądrym na ostatku twoim. 21 Wiele myśli w sercu męża: a wola Pańska trwać będzie. 22 Człowiek potrzebny jest miłosierny: a lepszy jest ubogi niż mąż kłamliwy. 23 Bojaźń Pańska do żywota: w obfitości mieszkać będzie bez nawiedzenia złego. 24 Kryje leniwy rękę swą pod pachy, ani ją do ust swoich przykłada. 25 Gdy zaraźliwego ubijesz, głupi mędrszym będzie: a jeźli skarzesz mądrego, zrozumie karność. 26 Kto frasuje ojca a wypędza matkę, bezecny jest i nieszczęśliwy. 27 Nie przestawaj, synu, słuchać nauki, a umiéj słowa umiejętności. 28 Świadek nieprawy śmieje się z sądu: a usta niezbożnych żrą nieprawość. 29 Nagotowano pośmiewcom sądy, i młoty bijące ciałom głupich.