Księgi Przypowieści 22
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
O dobréj powieści, o ubogim i bogatym, o miłosierdziu i czystocie, o strzeżeniu się gniewliwego, a że nie przystoi, starych granic przestępować.
1 Lepsze jest imię dobre, niż wielkie bogactwa: łaska nad srebro i złoto. 2 Bogaty i ubogi potkali się: obudwu Pan jest Stworzycielem. 3 Zmyślny obaczył złe i skrył się: prostak minął i popadł szkodę. 4 Koniec skromności bojaźń Pańska, bogactwo i chwała i żywot. 5 Oręże i miecze na drodze przewrotnego: a stróż dusze swéj daleko odstępuje od nich. 6 Przypowieść jest: Młodzieniec wedle drogi swéj, choćby się zstarzał, nie odstąpi od niéj. 7 Bogaty ubogim rozkazuje: a kto u kogo pożycza, sługą jest tego, który mu pożyczył. 8 Kto sieje nieprawość, będzie żął nieszczęście: i laską gniewu swego zniszczeje. 9 Kto skłonny jest ku miłosierdziu, błogosławion będzie; bo chleba swego dał ubogiemu. Zwycięstwa i czci dostanie, kto dary daje: a duszę odejmuje tych, co je biorą. 10 Wypędź naśmiewcę, a wynidzie z nim swar: i ustaną prawa i potwarzy. 11 Kto miłuje czystość serdeczną, dla wdzięczności ust swoich będzie miał przyjacielem króla. 12 Oczy Pańskie strzegą umiejętności: a słowa nieprawego bywają wywrócone. 13 Mówi leniwiec: Lew jest na dworze, w pośród ulic zabit będę. 14 Usta cudzéj są dołem głębokim: na kogo się Pan gniewa, wpadnie weń. 15 Głupstwo przywiązane jest do serca dziecięcego: ale rózga karania wypędzi je. 16 Kto potwarza ubogiego, aby przysporzył majętności sobie, da sam bogatszemu, i będzie nędzę klepał. 17 Nakłoń ucha twego a słuchaj słów mądrych: a serce swoje przyłóż do nauki mojéj. 18 Którać piękna będzie, gdy ją zachowasz w sercu swojem, i rozpłynie się po wargach twoich: 19 Aby było w Panu ufanie twoje: i przetóżem ci ją dziś pokazał. 20 Otom ci ją trojako opisał w myślach i w nauce: 21 Abym ci okazał stałość i powieści prawdziwe: abyś z nich odpowiadał tym, którzy cię posłali. 22 Nie czyń bezprawia ubogiemu, iż ubogi jest: ani niszcz nędznika w bramie. 23 Albowiem Pan będzie sądził sprawy jego: i przebije tych, którzy przebili duszę jego. 24 Nie bądź przyjacielem człowiekowi gniewliwemu: ani chodź z mężem zapalczywym. 25 Byś snadź nie przywykł ścieżkom jego, a wziął zgorszenie dusze twojéj. 26 Nie bywaj między tymi, którzy rękę dają, i którzy się czynią rękojmiami za długi. 27 Bo jeźli niemasz zkąd wrócić, czemuć nie ma wziąć przykrycie z łóżka twego? 28 Nie przestępuj granic starych, które założyli ojcowie twoi. 29 Widziałeś męża biegłego w sprawach swoich? przed królmi stać będzie, a nie będzie przed podłymi.