Księgi Przypowieści 28

1 Ucieka niezbożny, choć go nikt nie goni: ale sprawiedliwy jako lew śmiały bez bojaźni będzie. 2 Dla grzechów ziemie wiele książąt jéj: a dla mądrości człowieka, i wiadomości tego, co się mówi, przedłuży się żywot książęciu. 3 Człowiek ubogi potwarzający ubogie, jest podobien dżdżowi gwałtownemu, który głód przynosi. 4 Którzy odstępują zakonu, chwalą niezbożnego: którzy go strzegą, zapalają się przeciw niemu. 5 Źli ludzie nie myślą o sądzie: a którzy szukają Pana, obaczywają wszystko. 6 Lepszy jest ubogi chodzący w prostości swéj, aniźli bogaty w drogach przewrotnych. 7 Kto strzeże zakonu, syn mądry jest: ale który karmi obżerce, zawstydza ojca swego. 8 Kto zbiera bogactwa z lichwy i z płatu, zbiera je szczodremu na ubogie. 9 Kto odwraca uszy swe, aby nie słuchał zakonu, modlitwa jego obrzydła będzie. 10 Kto zawodzi sprawiedliwe na złą drogę, w upadku swym zginie: a prości posiędą dobra jego. 11 Człowiek bogaty zda się sobie mądry: ale ubogi roztropny doświadczy go. 12 Gdy się radują sprawiedliwi, wielka jest sława: gdy królują niezbożni, są upadki ludzi. 13 Kto pokrywa złości swe, poszczęścion nie będzie: lecz kto się spowiada a opuści je, miłosierdzie otrzyma. 14 Błogosławiony człowiek, który się zawsze boi: a który jest twardego serca, we złe upadnie. 15 Lew ryczący i niedźwiedź łaknący, Pan niezbożny nad ubogim ludem. 16 Książę nie mające roztropności, wielu uciśnie przez potwarz: a kto nienawidzi łakomstwa, dni jego będą przedłużone. 17 Człowieka, który potwarza krew dusze, by też do grobu uciekł, nikt nie dzierży. 18 Kto chodzi w prostości, zbawion będzie: kto przewrótnemi drogami idzie, raz upadnie. 19 Kto sprawuje roą swą, naje się chleba: lecz kto się próżnowaniem bawi, będzie syt ubóstwa. 20 Mąż wierny wielce chwalon będzie: lecz kto się prędko chce zbogacić, nie będzie bez winy. 21 Kto ma wzgląd u sądu na osobę, nie dobrze czyni : ten i dla kęsa chleba odstępuje prawdy. 22 Człowiek, który się prędko chce zbogacić, a innym zajrzy, nie wie, iż nań przyjdzie niedostatek. 23 Kto strofuje człowieka, większą potem łaskę najdzie u niego, niźli ten, który łagodnym językiem zwodzi. 24 Kto bierze co u ojca swego albo u matki, a mówi, że to nie grzech, jest towarzyszem mężobójce. 25 Kto się chlubi i szerzy, wszczyna zwady: lecz kto ma nadzieję w Panu, uzdrowion będzie. 26 Kto ufa w sercu swojem, głupi jest: ale kto mądrze sobie postępuje, ten zbawion będzie. 27 Kto daje ubogiemu, nie zubożeje: kto gardzi proszącym, będzie niedostatek cierpiał. 28 Gdy powstają niezbożnicy, tedy się kryją ludzie: gdy oni zginą, mnożyć się będą sprawiedliwi.