Księgi Przypowieści 29

Co na tego przychodzi, co się karać nie da: co działa król sprawiedliwy, co łakomcy, co czyni mądrość, a jaki ma być służebnik, co przyjdzie na człowieka gniewliwego i pysznego.

1 Człowiekowi, który karzącego twardym karkiem wzgardzą, nagłe zginienie nań przyjdzie, a nie przyjdzie ku zdrowiu. 2 Kiedy się mnożą sprawiedliwi, będzie się radowało pospólstwo: gdy niezbożni władzą wezmą, wzdychać będzie lud. 3 Człowiek, który miłuje mądrość, uwesela ojca swego: ale który chowa wszeteczne niewiasty, utraci majętność. 4 Król sprawiedliwy wynosi ziemię: mąż łakomy wywróci ją. 5 Człowiek, który łagodnemi a obłudnemi słowy mówi przyjacielowi swemu, sieć zastawia na nogi jego. 6 Grzeszącego męża niesprawiedliwego uwikle sidło: a sprawiedliwy chwalić i weselić się będzie. 7 Zna sprawiedliwy sprawę ubogich: niezbożny nie rozumie umiejętności. 8 Ludzie zaraźliwi rozpraszają miasto: a mądrzy gniew odwracają. 9 Człowiek mądry, będzieli się z głupim prawował, choć się gniewa, choć się śmieje, nie najdzie pokoju. 10 Mężowie krwawi nienawidzą prostego: ale sprawiedliwi szukają dusze jego. 11 Wszystkiego ducha swego pokazuje głupi: mądry odkłada i chowa na potem. 12 Pan, który rad słucha słów kłamliwych, wszystkie sługi ma niezbożne. 13 Ubogi, a ten, który pożycza, zabieżeli sobie: obudwu Pan oświeca. 14 Król, który sądzi według prawdy ubogie, stolica jego będzie na wieki utwierdzona. 15 Rózga i karanie daje mądrość: ale dziecię puszczone na swą wolą, zawstydza matkę swoję. 16 Gdy się mnożą niezbożni, mnożyć się będą złości: a sprawiedliwi ujrzą ich upadek. 17 Ćwicz syna twego, a ochłodzi cię i da kochanie duszy twojéj. 18 Gdy ustanie proroctwo, rozproszy się lud: a kto strzeże zakonu, jest błogosławiony. 19 Niewolnik nie może być słowy ukarany; bo rozumie, co mówisz, a odpowiadać nie chce. 20 Widziałeś człowieka prędkiego do mówienia? więcej się trzeba głupstwa spodziewać, niż ukarania jego. 21 Kto w rozkoszy z młodu chowa sługę swego, potem go dozna krnąbrnego. 22 Człowiek gniewliwy wzbudza zwady: a kto jest prędki do gniewu, będzie ku zgrzeszeniu skłonniejszy. 23 Za pysznym chodzi uniżenie: a pokornego duchem ogarnie chwała. 24 Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję: słucha poprzysięgającego, a nie wydaje. 25 Kto się boi człowieka, prędko upadnie: kto ma nadzieję w Panu, podniesion będzie. 26 Wiele szukają twarzy pańskiéj: a od Pana wychodzi sąd każdego. 27 Brzydzą się sprawiedliwi mężem niezbożnym: a niezbożni brzydzą się tymi, którzy są na prostej drodze. Syn strzegący słowa, ujdzie zatracenia.

Cytowane w 7

w. 2 Summa (EN)(II-II 36.2)
w. 14 Kompendium nauki społecznej Kościoła(378)
w. 17 Amoris Laetitia(§17)
w. 18 Summa (EN)(II-II 172.1II-II 174.6)
w. 22 Summa (EN)(II-II 41.2II-II 158.6)