Księgi Przypowieści 5

Każe się strzedz nieuczciwéj niewiasty, ażeby kto pracy swéj i lat marnie nie utracił: własną żonę każe miłować, a cudzéj się strzedz.

Synu mój! bądź pełen mądrości mojéj, a ku roztropności mojéj nakłoń ucha twego. Abyś srzegł myśli, a wargi twe naukę zachowały. Nie słuchaj chytrości niewieściéj. Plastr bowiem miodu ciekący wargi nierządnice, a gardło jéj gładsze niż oliwa: Lecz ostatnie rzeczy jéj gorzkie jako piołun, i ostre jako miecz o dwu ostrzu. Nogi jéj stępują do śmierci, a kroki jéj przechodzą do piekła. Po ścieżce żywota nie chodzą, błędne są kroki jéj i nie wyśladowane. Teraz tedy, synu mój! słuchaj mię, a nie odstępuj od słów ust moich. Oddal od niéj drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jéj. Abyś nie dał obcym czci twojéj, a lat twoich okrutnemu: By się snadź nie nasycili obcy siły twojéj, a prace twe nie były w cudzym domu: I abyś nie wzdychał na ostatku, kiedy zniszczysz mięsa twoje i ciało twoje, i rzeczesz: Czemużem się ja brzydził nauką, a serce moje nie przestało na karaniu? Anim słuchał głosu uczących mię, a nauczycielom nie nachyliłem ucha mego? Bez mała byłem w każdéj złości w pośrodku zgromadzenia i zboru. Pij wodę z cysterny twojéj, i wody płynące studnice twojéj. Niech ściekają źródła twoje z domu, a na ulicach wody twe rozdzielaj. Miéj je sam, a obcy niech nie będą uczęstnikami twymi. Niech będzie zdrój twój błogosławiony, a wesel się z żoną młodości twojéj. Łani najmilsza, i jelonek najwdzięczniejszy: piersi jéj niech cię upajają na każdy czas, a w miłości jéj kochaj się ustawicznie. Czemu się dasz, synu mój! zwodzić obcéj, i odpoczywasz na łonie cudzéj? Pan patrza na drogi człecze, i wszystkie kroki jego upatruje. Nieprawości jego poimają niezbożnika, a powrozami grzechów swych związan bywa. On umrze, przeto że nie miał ćwiczenia, a w wielkości głupstwa swego oszukan będzie.

Cytowane w 7