Księgi Przypowieści 8

Mądrość rozlicznym sposobem nam się zaleca: i użytki, które z niéj na nas, także nieużytki, które bez niéj na nas przypadają, przekłada.

Izali mądrość nie woła, a roztropność nie podawa głosu swego? Na wierzchach i wysokich górach, przy drodze, w pośrodku dróg stojąc, Przy bramach miejskich i w samych drzwiach mówi, rzekąc: O ludzie, do was wołam, a głos mój ku synom człowieczym. Zrozumiejcież, maluccy, chytrość, a głupcy obaczajcie się. Słuchajcie; bo o wielkich rzeczach mówić będę: i otworzą się usta moje, aby opowiadały prawości. Prawdę rozmyślać będzie gardło moje, a wargi moje będą się brzydzić niezbożnością. Sprawiedliwe są wszystkie powieści moje, niemasz w nich nic krzywego ani przewrotnego. Proste są rozumnym, i prawe najdującym umiejętność. Przyjmijcie ćwiczenie moje, a nie pieniądze: umiejętność raczéj niż złoto obierajcie. Lepsza jest bowiem mądrość nad wszelakie najdroższe rzeczy, i wszystko, co może być pożądane, nie może jéj być przyrównane. Ja, mądrość mieszkam w radzie, a przy myślach ćwiczonych bywam. Bojaźń Pańska nienawidzi złości: pychą i hardością, i drogą złą, i usty dwujęzycznemi brzydzę się. Moja jest rada i prawość, moja jest roztropność, moje jest męstwo. Przez mię królowie królują, i prawodawcy stanowią sprawiedliwość. Przez mię książęta panują, i mocarze skazują sprawiedliwie. Ja miłuję tych, którzy mię miłują: a którzy rano czują do mnie, najdą mię. Przy mnie są bogactwa i sława, pyszne majętności i sprawiedliwość. Lepszy bowiem jest owoc mój niż złoto i kamienie drogie: a urodzaje moje niż śrebro wyborne. Na drogach sprawiedliwości chodzę, w pośrodku ścieżek sądowych: Abych ubogaciła te, którzy mię miłują, i skarby ich abym napełniła. Pan mię posiągł na początku dróg swoich, pierwéj niźli co czynił z początku. Od wiekum jest zrządzona i z starodawna, pierwéj niźli się ziemia stała. Jeszcze nie było przepaści, a jam już poczęta była: ani jeszcze źródła wód były wyniknęły: Ani jeszcze góry ciężką wielkością były stanęły przed pagórkami, jam się rodziła. Jeszcze był ziemie nie uczynił, ani rzek, ani zawias okręgu ziemie. Gdy gotował niebiosa, tamem ja była: gdy pewnym porządkiem i kołem otaczał przepaści. Gdy niebiosa utwierdzał wzgórę, i ważył źródła wód. Gdy zakładał morzu granice jego, a ustawę dawał wodom, aby nie przestępowały granic swoich: kiedy zawieszał fundamenty ziemie. Z nimem była wszystko składając, i kochałam się na każdy dzień: Igrając przed nim na każdy czas, Igrając na okręgu ziemie: a kochanie moje, być z synmi człowieczymi. Teraz tedy, synowie! słuchajcie mię: błogosławieni, którzy strzegą dróg moich. Słuchajcie ćwiczenia a bądźcie mądrymi, a nie odrzucajcie go. Błogosławiony człowiek, który mię słucha: i który czuje u drzwi moich na każdy dzień, i pilnuje u podwojów drzwi moich. Kto mię najdzie, najdzie żywot i wyczerpnie zbawienie od Pana. Ale kto przeciw mnie zgrzeszy, obrazi duszę swoję. Wszyscy, którzy mię nienawidzą, kochają się w śmierci.

Cytowane w 53