Księgi Przypowieści 9

Mądrość dom zbudowała, gości naprosiła, odwodzi od dzieciństwa, przedłużenie żywota obiecuje, cudzołożnicę opisuje.

Mądrość zbudowała sobie dom, wyciosała siedm filarów. Ofiarowała ofiary swoje, roztworzyła wino i stół swój wystawiła. Posłała dziewki swe, (aby przyzwały), na zamek i na mury miejskie: Jeźli kto jest maluczkim, niechaj przyjdzie do mnie. I głupcom mówiła: Pójdźcie, pożywajcie chleba mego i pijcie wino, którem wam roztworzyła. Opuśćcie dzieciństwo a żyjcie, i chodźcie drogami roztropności. Kto uczy naśmiewcę, sam sobie krzywdę czyni: a kto strofuje niezbożnika, zmazę sobie rodzi. Nie karz naśmiewcę, aby cię nie miał w nienawiści: karz mądrego, a będzie cię miłował. Daj mądremu powód, a przyczyni mu się mądrości: nauczaj sprawiedliwego, a pokwapi się wziąć. Początek mądrości bojaźń Pańska: a umiejętność świętych roztropność. Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przyczynią się tobie lata żywota. Jeźli będziesz mądrym, sam sobie będziesz: a będzieszli naśmiewcą, sam złe poniesiesz. Niewiasta głupia i wrzaskliwa i pełna łudarstwa, a nic zgoła nie umiejąca. Siedzi we drzwiach domu swego na stołku, na wyższem miejscu w mieście, Aby wołała mijających drogą, a idących drogą swoją: Kto jest maluczki, niechaj zstąpi do mnie: a głupcowi rzekła: Wody kradzione słodsze są, a chleb kryjomy smaczniejszy. A nie wiedział, że tam są olbrzymowie, i w głębokościach piekielnych goście jéj.

Cytowane w 7